• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

قطری بن فجائه (عقاید و مذاهب)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف





قطری بن فجائه، از رهبران خوارج در دوره مصعب بن زبیر بود که حدود بیست سال با حکومت اموی جنگید و در سال ۸۷ ه.ق به دست سفیان بن ابرَد کلبی کشته شد.
او به فصاحت و بلاغت شهرت داشت و خطبه‌ای از او در نکوهش دنیا نقل شده است.
درباره تاریخ وفات او اختلاف وجود دارد و برخی منابع سال ۷۷ ه.ق را ذکر کرده‌اند.



ابونعامه، قطرى بن فجائه اسمش جعونه، مازنى و خوارجى است.
او در زمان مصعب بن زبير كه از طرف برادرش، عبدالله بن زبیر والى عراق بود، خروج نمود.
مصعب در سال ۶۶ (هجری قمری) والى عراق بود.
مى‌گويند: قطرى بيست سال جنگيد و خوارج او را به عنوان خليفه برگزيده بودند و او نيز به حمايت از آنان برخاست و اين جريان هم‌چنان ادامه داشت تا آنكه سفيان بن ابرد كلبى به سر وقت او رفت و بر او چيره گشت و در سال ۸۷ (هجرى قمری) او را به قتل رساند.
او را در زمره سخنورانى كه در بين عرب به بلاغت و فصاحت شهرت دارند، به شمار آورده اند.


يكى از خطبه‌هاى او را جاحظ نقل كرده است كه دقت و توجه به آن نشان مى‌دهد كه او شخص سخنور و فصيحى بوده است.
او در اين خطبه مى‌گويد:
«شما را از دنيا بر حذر مى‌دارم زيرا دنيا چراگاه شيرينى است. با شهوات پوشيده شده و با اندک ممزوج گشته و با گذر شتابنده‌اش محبوب گشته و با آرزوها آراسته شده و با غرور زينت يافته است. شادی‌هايش ناپايدار و مصيبت‌هايش بى‌امان است. بسيار فريبنده و ضررآفرين است. سخت خيانت‌پيشه و غدّار است.»

نقل شده كه حجاج به برادر او گفت: من تو را مى‌كشم. گفت: براى چه؟ گفت: براى آنكه برادرت خروج كرده است. گفت: من نامه‌اى از اميرالمومنين (منظورش عبدالملک بود) همراه دارم تا مرا به گناه برادرم نگيرى. گفت: آن را بياور. گفت: من چيزى محكم‌تر از آن را همراه دارم. گفت: آن چيست؟ گفت: آن كتاب خداوند عزوجل است كه مى‌فرمايد: (لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى) حجاج از اين استدلال خوشش آمد و او را آزاد كرد.


خیرالدین زرکلی در الاعلام شرح حال او را بيان كرده و طبق آنچه كه از تاریخ طبری نقل كرده است، معلوم مى‌شود كه قطرى در سال ۷۷ (هجرى قمری) در گذشته است. خداوند خود آگاه است.


۱. ↑ احمد بن محمد، برمکی، وفیات الاعیان، ج۴، ص۹۴-۹۵.    
۲. ↑ عمرو بن بحر، جاحظ، البیان و التبیین، ج۲، ص۸۶.    
۳. ↑ انعام/سوره۶، آیه۱۶۴.    
۴. ↑ احمد بن محمد، برمکی، وفیات الاعیان، ج۴، ص۹۵.    
۵. ↑ خیرالدین، زرکلی، الاعلام، ج۵، ص۲۰۰.    



• سبحانی، جعفر، فرهنگ عقاید و مذاهب اسلامی، ج۵، ص۵۶۳-۵۶۵.    






جعبه ابزار