• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

لحاظ خاص خام

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



تصوّر معنای جزئی معیّن توسط واضع هنگام وضع است.



لحاظ خاص، مقابل لحاظ عام بوده و عبارت است از تصور معنای جزئی توسط واضع در هنگام وضع و التفات نفس وی به آن، برای برقرار نمودن رابطه وضعی بین لفظ و آن معنا ؛ برای مثال، در وضع اعلام شخصی مانند «زید»، واضع، لفظ زید را تصور کرده و معنای انسان خاص را نیز به ذهن می‌آورد، آن گاه لفظ را برای آن معنا وضع می‌کند، که در این جا لحاظ معنای انسان خاص، لحاظ خاص می‌باشد.
[۳] فاضل لنکرانی، محمد، مباحث اصولی، ص۲۳۹.
[۴] فاضل لنکرانی، محمد، کفایة الاصول، ج۱، ص۴۶.
[۵] فاضل لنکرانی، محمد، کفایة الاصول، ج۱، ص۵۲.
[۶] مختاری مازندرانی، محمد حسین، فرهنگ اصطلاحات اصولی، ص۲۶۸.



۱. ↑ مظفر، محمد رضا، اصول الفقه، ج۱، ص۲۱.    
۲. ↑ مشکینی، علی، اصطلاحات الاصول، ص (۲۸۸-۲۸۷).    
۳. ↑ فاضل لنکرانی، محمد، مباحث اصولی، ص۲۳۹.
۴. ↑ فاضل لنکرانی، محمد، کفایة الاصول، ج۱، ص۴۶.
۵. ↑ فاضل لنکرانی، محمد، کفایة الاصول، ج۱، ص۵۲.
۶. ↑ مختاری مازندرانی، محمد حسین، فرهنگ اصطلاحات اصولی، ص۲۶۸.



فرهنگ نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «لحاظ خاص».



جعبه ابزار