• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

مأموربه اضطراری

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



مأمورٌبه اضطراری به معنای شیء متعلق امر ، در حال اضطرار مکلَّف می‌باشد.



مأمورٌبه اضطراری، از اقسام مأموربه واقعی و مقابل مأموربه اختیاری بوده و به فعل یا ترک فعلی گفته می‌شود که آمر با ملاحظه اضطرار مأمور در ترک مأموربه اختیاری و برای از دست نرفتن کامل مصلحت واقع، مأمور را به انجام یا ترک آن دستور می‌دهد.


مأمورٌبه اضطراری به منظور آسان گیری و توسعه در مصالح اولیه است تا مکلف تحت فشار قرار نگرفته و حتی المقدور مصالح را نیز دریابد، زیرا فلسفه جعل احکام اضطراری ، امتنان و تسهیل بر مکلف است و اگر مأمورٌبه اضطراری از مأموربه واقعی اختیاری مجزی نباشد، لازمه اش عدم امتنان است؛ به همین دلیل بیشتر اصولیون به اِجزای آن از مأمورٌبه اختیاری معتقدند.
[۱] محمدی، علی، شرح اصول فقه، ج۲، ص۹۵.
[۳] مکارم شیرازی، ناصر، انوار الاصول، ج۱، ص۳۲۱.



۱. ↑ محمدی، علی، شرح اصول فقه، ج۲، ص۹۵.
۲. ↑ حکیم، محمد سعید، المحکم فی اصول الفقه، ج۲، ص۱۹۵.    
۳. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، انوار الاصول، ج۱، ص۳۲۱.
۴. ↑ نائینی، محمد حسین، اجود التقریرات، ج۱، ص۱۹۴.    



فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «واجب».



جعبه ابزار