محمد اقبال لاهوری (شعر عاشورایی)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
محمد اقبال لاهوری، فیلسوف بزرگ پاکستانی، در سال ۱۸۷۳ میلادی در سیالکوت متولد شد.
او برای تحصیل به کشورهای مختلف سفر کرد و در دانشگاههای کمبریج و مونیخ تحصیل نمود و به چند زبان مقاله نوشت.
وی پس از بازگشت به وطن در سال ۱۹۰۸، به وکالت و تدریس فلسفه و تاریخ در لاهور پرداخت.
سخنرانیهای او در کتاب «اصلاح الافکار الدینیة فی الاسلام» منتشر شده است.
وی در سال ۱۹۳۸ میلادی درگذشت.
محمد، فیلسوف بزرگ پاکستانی در سال ۱۸۷۳ میلادی در شهر «سیالکوت» پاکستان به دنیا آمد.
لاهوری، به کشورهای بسیاری برای طلب علم سفر کرد.
او در سال ۱۹۰۸ به وطناش برگشت و به عنوان وکیل مشغول به کار شد و در دانشکده «الشرقیة» در لاهور به تدریس فلسفه و تاریخ پرداخت.
وی به دانشگاههای کمبریج انگلیس و مونیخ آلمان ملحق و به زبانهای گوناگون آشنا و در آنها مقاله نوشت.
تفکر
اقبال، با اصلاحات دینی مقرون است.
سخنرانیهای او در کتابی به نام «اصلاح الافکار الدینیة فی الاسلام» منتشر گردیده است.
اقبال لاهوری، در سال ۱۹۳۸ میلادی وفات یافت.
| | |
| فی الکعبة العلیا و قصّتها • • • • • نبا یفیض دما علی الحجر | | |
| بدات باسماعیل عبرتها • • • • • و دم الحسین (علیهالسّلام) نهایة العبر | | |
| | |
| | |
۱ و ۲ - در حقیقت، نهضت حسین (علیهالسّلام) تکمیل مناسک حج است. مناسکی که اسماعیل (علیهالسّلام) با تسلیم خود آغازگر عبرتهای آن بود و حسین (علیهالسّلام) با خون خویش آن را مهر کرد.
محمدزاده، مرضیه، دانشنامه شعر عاشورایی، ج۱، ص۵۵۳.
