• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

مدن (مفردات‌نهج‌البلاغه)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف




مَدَن (به فتح میم و دال) از واژگان نهج البلاغه به معنای اقامت است. این کلمه چهار بار در نهج‌ البلاغه آمده است.



مَدَن: مُدون (مثل شئون) به معنى اقامت است: «مَدَنَ بالمكان مُدُوناً: اقام» شهر را از آن جهت مدينه گويند كه مردم در آن اقامت دارند.


حضرت علی (علیه‌السلام) به طلحه و زبیر نوشته: گفته‌ايد كه من عثمان را كشته‌ام: «فَبَيْنِي وَ بَيْنَكُمَا مَنْ تَخَلَّفَ عَنِّي وَ عَنْكُمَا مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ...» ميان من و شما شاهد است آن كه از اهل مدينه از من و از شما هر دو تخلّف كرده است. (شرح‌های خطبه: )
و حضرت در جایی دیگر فرموده: «أَيْنَ أَصْحَابُ مَدَائِنِ الرَّسِّ ... وَ مَدَّنُوا الْمَدَائِنَ» يعنى «شهرها را بنا كردند» (شرح‌های خطبه: ) كه در «رسّ» گذشت. در خطبه ۱۶۴ نهج البلاغه نیز آمده است.


این کلمه چهار بار در نهج‌ البلاغه آمده است.


۱. ↑ قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۹۶۸.    
۲. ↑ طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۶، ص۳۱۵.    
۳. ↑ شرتونی، سعید، أقرب الموارد فی فصح العربیة و الشوارد، ج۵، ص۱۷۸.    
۴. ↑ السید الشریف الرضی، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۷۳۱، نامه ۵۴.    
۵. ↑ عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعة الإستقامة، ص۱۲۳، نامه ۵۴.    
۶. ↑ صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۴۴۶، نامه ۵۴.    
۷. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۶۹۷، نامه ۵۴.    
۸. ↑ ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۳۱۲.    
۹. ↑ ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۳۱۴.    
۱۰. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمومنین، ج۱۱، ص۱۶۴.    
۱۱. ↑ هاشمی خویی، حبیب الله، منهاج البراعة فی شرح نهج البلاغه، ج۲۰، ص۳۲۸.    
۱۲. ↑ ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۱۷، ص۱۳۱.    
۱۳. ↑ السید الشریف الرضی، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۴۰۹، خطبه ۱۸۲.    
۱۴. ↑ عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعة الإستقامة، ص۱۲۸، خطبه ۱۷۷.    
۱۵. ↑ صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۲۶۳، خطبه ۱۸۲.    
۱۶. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۴۰۷، خطبه ۱۸۲.    
۱۷. ↑ ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۷۱۱.    
۱۸. ↑ ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۷۱۱.    
۱۹. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمومنین، ج۱۴، ص۴۵۷.    
۲۰. ↑ هاشمی خویی، حبیب الله، منهاج البراعة فی شرح نهج البلاغه، ج۱۰، ص۳۳۲.    
۲۱. ↑ ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۱۰، ص۹۴.    
۲۲. ↑ السید الشریف الرضی، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۳۶۰، خطبه ۱۶۴.    
۲۳. ↑ عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعة الإستقامة، ص۸۶، خطبه ۱۶۲.    
۲۴. ↑ صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۲۳۵، خطبه ۱۶۲.    
۲۵. ↑ السید الشریف الرضی، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۷۳۱، نامه ۵۴.    
۲۶. ↑ السید الشریف الرضی، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۴۰۹، خطبه ۱۸۲.    
۲۷. ↑ السید الشریف الرضی، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۳۶۰، خطبه ۱۶۴.    



• قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، برگرفته از مقاله «مدن»، ج۲، ص۹۶۸.    






جعبه ابزار