ملا عباس زیوری (شعر عاشورایی)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
ملا عباس بن قاسم بن ابراهیم زیوری، از شعرای
قرن سیزدهم هجری و اهل
بغداد بود.
او در
تهران وفات کرد و در
قم دفن شد.
ملا عباس، اصل آنان از بغداد بود ولی در
حلّه ساکن بودند.
او در بغداد متولد شد.
عباس زیوری، در سال
۱۳۱۶ ه.ق در تهران وفات یافت.
او را در قم دفن کردند.
| | |
| اذا رفعت راسا الی اللّه ابصرت • • • • • رؤسا تعلّی کالنجوم الثواقب | | |
| و ان طاطات راسا الی الارض ابصرت • • • • • جسوما کساها البین ثوب المصائب | | |
| او التفتت من شجوها عن یمینها • • • • • و یسرتها او بعض تلک الجوانب | | |
| رات صبیة للمرتضی فوق هزّل • • • • • من العیس تسبی مع نساء نوادب | | |
| | |
| | |
۱ - (زنان
اهل بیت) اگر سرشان را به سوی خدا بلند کنند، سرهایی را میبینند که مانند ستارههای درخشان بر اوج قرار گرفتهاند.
۲ - و اگر سرشان را به طرف پایین بیندازند، اجسادی را میبینند که مرگ به آنها لباس مصیبت و بلا پوشانده.
۳ - یا اگر از غصه و اندوه به چپ و راست خود یا دیگر جوانب بنگرند.
۴ - بچههای کوچک
مرتضی (علیهالسّلام) را بر بالای شتران لاغر و زنان زاریکننده را به همراه آنان میبینند.
محمدزاده، مرضیه، دانشنامه شعر عاشورایی، ج۱، ص۵۳۵.
