ملکیت دائم
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
ملکیت دائم مقابل
ملکیت موقت.
ملکیتی نامحدود از نظر زمان است که در
شرع مقدس پذیرفته شده است.
ملکیت حاصل از
بیع نیز دائمی است.
ملکیت موقت به دلیل محدودیت زمانی، نامعقول و باطل تلقی میشود.
ملکیت دائم عبارت است از ملکیت نامحدود به لحاظ زمان، بر خلاف ملکیت موقت که محدود به زمانی معین است (ملکیت موقت).
از آن در بابهای
تجارت و
وقف سخن گفتهاند.
برخی ملکیت موقت را در شرع مقدس نپذیرفتهاند و حتی برخی آن را نامعقول دانستهاند.
بنابراین، ملکیت ثابت در شرع مقدس، تنها
ملکیت دائم خواهد بود.
به تصریح برخی به
اتفاق فقها، ملکیت حاصل از خرید و فروش (بیع) ملکیت دائمی است و تعیین مدت در بیع برای مالکیت
عِوَض؛ اعم از کالا و بهای آن موجب بطلان معامله خواهد شد.
چنانچه معامله
مطلق باشد؛ یعنی محدود به زمانی خاص نباشد، افـاده ملکیت دائمی میکند.
ملکیت دائم با اسبابی که موجب نقل ملکیت به دیگری است، همچون بیع، زائل و به ملک دیگری منتقل میگردد.
• فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت (علیهمالسّلام)، ج ۸، ص ۲۶۵.
