• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

منفعت معیّن

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف





منفعت معیّن به معنای منفعت مشخص در خارج است که می‌تواند به عین معین، زمان، یا نوع منفعت تعلق داشته باشد. در اجاره، تعیین منفعت ضروری است و ابرا و اسقاط منافع عینی باطل است، اما اسقاط منفعت ثابت در ذمه صحیح است. همچنین، اگر عین مورد اجاره قبل یا بعد از تحویل از بین برود، اجاره باطل می‌شود.



منفعت معیّن منفعت معلوم در خارج.
تعیین منفعت یا به جهت تعلّق آن به عینی از اعیان معین و مشخص در خارج است، مانند سکونت خانه‌ای مشخص؛
یا به جهت تعیین مقدار منفعت بر حسب زمان، مانند سکونت در خانه به مدت یک سال؛
یا بر حسب عمل، مانند سوار شدن یا حمل بار تا مسافتی یا جایی مشخص؛
یا به جهت تعیین نوع منفعت در صورت تعدد منافع یک شیء.

از احکام آن در باب اجاره سخن گفته‌اند.




۲.۱ - ابرا و اسقاط

ابرا و اسقاط اعیان و نیز منافع آن‌ها، باطل و نامعقول است؛
لیکن اسقاط منفعت ثابت در ذمه صحیح است، مانند اینکه کسی را برای دوختن یا نوشتن یا ساختن چیزی اجیر کند. در این صورت، اجیر کننده مستحق منفعت یاد شده بر ذمه اجیر خواهد بود و می‌تواند آن را اسقاط نماید.

۲.۲ - بطلان اجاره

اگر مورد اجاره، منفعت عینی از اعیان معین در خارج باشد، و قبل از تحویل یا پس از آن، فوری از بین برود، اجاره باطل می‌شود، مانند اینکه خانه‌ای معین را برای سکونت اجاره دهد و آن خانه پس از اجاره خراب شود.
اگر مورد اجاره منفعت کلّی و در ذمه باشد، مانند منفعت مرکبی کلی یا برده‌ای کلی که قابل انطباق بر افراد متعدد است و فردی از افراد آن تحویل شود و بلافاصله از بین برود، اجاره باطل نمی‌شود؛ بلکه فردی دیگر جایگزین و تحویل مستاجر می‌گردد.

۲.۳ - اجرت و استیفا

اگر موجر عین مورد اجاره را تحویل مستاجر دهد و مدتی -که بر حسب زمان یا عمل، امکان استیفای منفعت معین در آن مدت وجود داشته باشد ـ بگذرد، اجرت استقرار می‌یابد؛ هرچند مستاجر در آن مدت، استیفا نکرده باشد.

۲.۴ - تعیین منفعت در اجاره

در اجاره با تعدد منافع عین، تعیین منفعت لازم است، به شرط آنکه مقصود از اجاره آن، استفاده از همه منافع نباشد. بنابراین، در اجاره زمین، تعیین منفعت و اینکه آن منفعت زراعت است یا درخت کاری و یا ساختمان سازی و مانند آن، لازم است و اگر به صورت مبهم بگوید: برای زراعت یا درخت کاری، بدون تعیین یکی از آن دو، اجاره باطل خواهد بود.

۱. محقق کرکی، جامع المقاصد، ج ۷، ص ۲۸۴.    
۲. شهید ثانی، الروضة البهیة، ج ۴، ص ۳۵۷-۳۵۸.    
۳. طباطبائی یزدی، سید محمدکاظم، العروة الوثقی، ج ۵، ص ۴۴..    
۴. خوئی، سید ابوالقاسم، موسوعة الخوئی، ج ۳۰، ص ۱۸۰–۱۸۱.    
۵. محقق کرکی، جامع المقاصد، ج ۷، ص ۱۱۳.    
۶. طباطبائی فشارکی، سید محمد، الرسائل الفشارکیة، ج ۱، ص ۵۹۹.    
۷. علامه حلی، قواعد الاحکام، ج ۲، ص ۲۹۹.    
۸. علامه حلی، ایضاح الفوائد، ج ۲، ص ۲۶۸.    
۹. محقق کرکی، جامع المقاصد، ج ۷، ص ۲۱۱.    
۱۰. شهید ثانی، الروضة البهیة، ج ۴، ص ۳۳۲-۳۳۳.    



• فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت (علیهم‌السّلام)، ج ۸، ص ۳۲۵.


رده‌های این صفحه : اجاره | اصطلاحات فقهی | فقه




جعبه ابزار