• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

مُغْتَسَل (لغات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف





مُغْتَسَل:(هذا مُغْتَسَلٌ بارِدٌ)    
«مُغْتَسَل» از مادّه‌ «إِغتسال»- «غَسْل» به معناى آبى است كه با آن شستشو مى‌كنند، و بعضى آن را به معناى محل شستشو دانسته‌اند، ولى معناى اول صحيح‌تر به نظر مى‌رسد، و به هر حال توصيف آن آب، به خنک بودن شايد اشاره‌اى به تأثير مخصوص شستشو با آب سرد براى بهبود و سلامت تن باشد، همان گونه كه در طب امروز، نيز ثابت شده است. و نيز اشاره لطيفى است بر اين كه: كمال آب شستشو در آن است كه از نظر پاكى و نظافت همچون آب نوشيدنى باشد.



(ارْكُضْ بِرِجْلِكَ هَذَا مُغْتَسَلٌ بَارِدٌ وَ شَرَابٌ)     (به او گفتيم: پاى خود را بر زمين بكوب؛ تا چشمه‌اى ظاهر گردد اين آبى خنك براى شستشو و نوشيدن است).
علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: (ارْكُضْ بِرِجْلِكَ هَذَا مُغْتَسَلٌ بَارِدٌ وَ شَرَابٌ) یعنی: پای خود به زمین بکش که پهلویت چشمه‌ای خنک و نوشیدنی ایجاد شده، پس ایوب پای خود بدان سو کشید، و چشمه را یافته از آن غسل کرد، و از آبش نوشید و در نتیجه خدا او را از همه مرض‌ها بهبودی داد. (دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان:)


۱. ↑ ص/سوره۳۸، آیه۴۲.    
۲. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات فی غریب القرآن، ص۶۰۷.    
۳. ↑ طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ج۵، ص۴۳۴.    
۴. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱۹، ص۳۱۶.    
۵. ↑ ص/سوره۳۸، آیه۴۲.    
۶. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۵۵.    
۷. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۳۲۰.    
۸. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۲۱۰.    
۹. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۱، ص۱۱۲.    
۱۰. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۷۴۵.    



• مکارم شیرازی، ناصر، لغات در تفسیر نمونه، برگرفته از مقاله «مُغْتَسَل»، ص۵۴۱.    


رده‌های این صفحه : لغات سوره ص | لغات قرآن




جعبه ابزار