میرزا یحیی نصیر الاسلامی
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
میرزا یحیی نصیرالاسلامی، روحانی پارسا، خطیب توانا و از نخستین سردفتران ازدواج در منطقه کمره و جاپلق بود.
او با وجود دعوت علمای بزرگ برای حضور در مراکزی مانند
تهران و
اراک، عمر خود را وقف خدمت و ارشاد مردم در زادگاهش، روستای دهنو صمصام، کرد.
سادهزیستی، مبارزه با ظلم خوانین و عوامل رضاشاه، و حمایت از نهضت اسلامی امام خمینی(ره) از ویژگیهای برجسته این عالم گمنام است.
سرانجام در ایام پایانی
ماه مبارک رمضان سال ۱۳۹۱ (هجری قمری) وفات یافت.
میرزا یحیی نصیرالاسلامی، در سال ۱۳۰۱ (هجری قمری) در روستای دهنو صمصام (حد فاصل شهرستانهای
خمین و
الیگودرز) در خانوادهای اهل علم و فضیلت متولد شد.
پدرش، آخوند
میرزامحمدباقر مجتهد، از فقها و علمای مورد رجوع مردم در امور فقهی و حل مشکلات اجتماعی منطقه کمره، جاپلق و بربرود بود.
مادرش بانوی مؤمنهای به نام املیلا بود.
نصیر الاسلامی از همان آغاز به علوم دینی علاقه داشت، مقدمات و بخشی از دروس سطح را نزد پدر فاضل خود آخوند میرزا محمد مجتهد و عموی گرانقدرش آخوند میرزا محمدکریم (معروف به صدرالشریعه) فرا گرفت.
برای ادامه تحصیلات عالیه، به شهر عالمپرور
خوانسار مهاجرت کرد.
میرزا یحیی از محضر اساتید بنام آن دیار همچون آخوند ملامحمدجواد مجتهد خوانساری و آخوند میرزا احمد مجتهد خوانساری کسب فیض نمود.
ایشان در سال ۱۲۹۵ (شمسی) با بانوی مؤمن و اهل تهجدی به نام کبری خانم، دختر عباسخان خاکباز از مسعودآباد جاپلق، ازدواج کرد.
ثمره این ازدواج، سه پسر و دو دختر بود.
· مرحوم حجتالاسلام میرزا محمدتقی نصیرالاسلامی (سردفتر ازدواج و واعظ معروف در الیگودرز و ازنا)؛
· مرحوم حجتالاسلام میرزا احمد نصیرالاسلامی (از مدرسین حوزه علمیه اراک و امام جماعت مسجدالرحمان اراک)؛
· مرحوم محمدباقر (از کشاورزان مؤمن روستا).
· خطیبای توانا: میرزا یحیی به داشتن صدایی دلنشین، قوی و بانفوذ و منبرهای بسیار تأثیرگذار و خاص شهرت داشت. منبرهای او هنوز در یاد معمرین منطقه زنده است.
· خدمت در مناطق محروم: او پس از پایان تحصیلات به زادگاه خود بازگشت و به تبلیغ و ارشاد مردم پرداخت. از وی به عنوان خطیبی با بیان نافذ و صدایی اثرگذار یاد شده است و معمرین منطقه خاطرات بسیاری از منبرهای او نقل کردهاند.
بر پایه برخی روایتها، جمعی از علمای اراک و دیگر شهرها از او خواسته بودند برای فعالیتهای گستردهتر به اراک یا تهران مهاجرت کند. با این حال وی ادامه خدمت در دهنو را ترجیح داد.
همچنین از آیتالله میرزا فضلالله نصیرالاسلامی نقل شده است که اگر او این دعوتها را میپذیرفت میتوانست به خطیبی در سطح ملی تبدیل شود، اما گمنامی و خدمت در زادگاه را برگزید.
· سادهزیستی و مردمداری: در کنار تبلیغ و ارشاد، به کشاورزی و باغبانی اشتغال داشت. فردی وارسته، متواضع، یاور مظلومان و دشمن سرسخت ستمگران بود.
· سردفتر ازدواج: از سال ۱۳۱۵ تا ۱۳۵۰ شمسی، به مدت ۳۵ سال، سردفتر رسمی ازدواج و طلاق در منطقه بود و از نخستین کسانی بود که این دفتر را دایر کرد. بر اساس اسناد دفتر وی، ۱۱۸۳ فقره ازدواج و ۱۸۴ فقره
طلاق به ثبت رسیده است.
· مبارزه با ظلم: در مقابل ظلم خوانین و حاکمان محلی به رعیت و مستضعفان، شجاعانه و قاطعانه میایستاد و در برابر اشرار و راهزنان، با شجاعت احکام شرعی را صادر میکرد.
· مقاومت در برابر سیاستهای رضاخان: در جوانی و در اوج فشار برای خلع لباس روحانیون، از پذیرش دستور عوامل رضاشاه برای درآوردن لباس مقدس روحانیت سر باز زد و این موضوع با وساطت علمای بزرگی چون آیتالله میرزا فضلالله نصیرالاسلامی و آیتالله سلطان پایان یافت.
· ایستادگی در برابر کشف حجاب: در مقابل دستورات خلاف شرع آن دوران، از جمله سیاست «متحدالشکل» کردن مردان و کشف حجاب زنان، مقاومت میکرد.
· حمایت از نهضت امام خمینی (ره): در راستای حمایت از نهضت اسلامی
امام خمینی (ره) و مقابله با رژیم پهلوی فعالیتهای جدی داشت.
او در مصائب اهلبیت، بهویژه
حضرت اباعبدالله الحسین (علیهالسلام)، کثیرالبکاء بود و منبرهای عاشورایی او شور و احساسات عمیقی در مستمعین ایجاد میکرد.
در روایتی آمده است که در مجلسی که به قصد کمرنگ کردن جایگاه او ترتیب داده شده بود، وی پس از وعظ، با بیانی سوزناک به ذکر مصیبت پرداخت و مجلس را تحت تأثیر قرار داد.
همچنین نقل شده است که او در طول یک روز چندین منبر با مطالب مستند و تمثیلهای گوناگون ایراد میکرد بیآنکه دچار تکرار شود.
عروج این عالم ربانی در ایام پایانی ماه مبارک رمضان سال ۱۳۹۱ (هجری قمری) روی داد.
لحظات پایانی عمرش همراه با حالات معنوی و عرفانی ویژهای بود.
بنا بر نقلها، در حالی که رو به قبله و با وضو بود، با آرزوی جانسپردن در دامان اهلبیت (علیهالسلام) به ملکوت اعلی پیوست.
پیکر پاکش در قبرستان روستای دهنو صمصام به خاک سپرده شد.
ذکر احوالات این علم ربانی و واعظ کمنظیر و در عین حال گمنام در بعضی منابع آمده است که از جمله میتوان به موارد ذیل اشاره کرد:
_ کتاب بر آستان خوبان تالیف سیدمهدی موسوی
_ کتاب دانشنامه رجال و حاکمان کمره و جاپلق تالیف عزیزالله سمیعی
_ پایگاه اطلاع رسانی حوزه
_ سایت وارثون
_ سایت شباویز
_ سایت راسخون
_ کانال وارثون
