• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

میمون (مفردات‌نهج‌البلاغه)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف





مَيْمون (به فتح میم و سکون یاء) از واژگان نهج البلاغه به معنای مبارک است.
جمع آن به صورت مَيامِين (به فتح میم اول و کسر میم دوم) آمده است.



مَيْمون: به معنای مبارک و جمع آن مَيامِين است.


به برخی از مواردی که در نهج البلاغه به‌کار رفته است، اشاره می‌شود:

۲.۱ - خطبه ۱۱۵

امام علی (صلوات‌الله‌علیه) در ذمّ اصحابش فرموده: «وَ لَوَدِدْتُ أَنَّ اللهَ فَرَّقَ بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ، وَ أَلْحَقَنِي بِمَنْ هُوَ أَحَقُّ بِي مِنْكُمْ، قَوْمٌ و اللهِ مَيامِينُ الرَّأْيِ، مَراجِيحُ الْحِلْمِ، مَقاوِيلُ بِالْحَقِّ، مَتارِيكُ لِلْبَغْيِ. مَضَوْا قُدُماً عَلَى الطَّرِيقَةِ» «يعنى دوست دارم خداوند ميان من و شما جدایى بياندازد و مرا ملحق كند به قومى كه و اللّه مبارك رأى، آراسته به عقل، راست گفتار، تارک ظلم بودند كه بر طريقه حق سبقت كردند.» (شرح‌های خطبه: )

مراجيح‌ جمع مرجح به معنای رجحان و وزين بودن است.
مقاويل جمع مقوال به معنای خوب سخنگو آمده است.
متاريک جمع متراک به معنای بسيار ترک كننده است.

۲.۲ - خطبه ۱۶

حضرت علی (علیه‌السلام) در خ ۱۶ ۵۸ فرمايد: «الَيمِينُ وَ الشِّمالُ مَضَلَّةٌ، وَ الطَّرِيقُ الوُسْطَى هِيَ الجادَّةُ، عَلَيْها باقي الكِتابِ وَ آثارُ النُّبُوَّةِ، وَ مِنْها مَنْفَذُ السُّنَّةِ» «چپ و راست گمراهى است، راه وسط جادّه نجات است كتاب و سنت شاهد آن و گذرگاه سنّت همان است، مراد از چپ و راست، انحراف در راه حقّ است.» (شرح‌های خطبه: )


۱. ↑ قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۱۱۷۳.    
۲. ↑ شرتونی، سعید، اقرب الموارد فی فصح العربیة و الشوارد، ج۵، ص۸۸۷.    
۳. ↑ ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۱۳، ص۴۵۸.    
۴. ↑ سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۲۶۹، خطبه ۱۱۵.    
۵. ↑ عبده، محمد، نهج البلاغه - ط مطبعه الاستقامه، ص۲۲۸، خطبه ۱۱۴.    
۶. ↑ صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۱۷۴، خطبه ۱۱۶.    
۷. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۲۵۷، خطبه ۱۱۶.    
۸. ↑ بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۱۹۰.    
۹. ↑ بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۱۹۱.    
۱۰. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیر المومنین(ع)، ج۵، ص۱۵۴.    
۱۱. ↑ هاشمی خویی، حبیب‌الله، منهاج البراعة فی شرح نهج البلاغه، ج۸، ص۹۴.    
۱۲. ↑ ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۷، ص۲۷۷.    
۱۳. ↑ سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۶۱، خطبه ۱۶.    
۱۴. ↑ عبده، محمد، نهج البلاغه - ط مطبعه الاستقامه، ج۱، ص۴۶، خطبه ۱۶.    
۱۵. ↑ صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۵۸، خطبه ۱۶.    
۱۶. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۵۵، خطبه ۱۶.    
۱۷. ↑ بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۱، ص۶۰۲.    
۱۸. ↑ بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۱، ص۶۰۹.    
۱۹. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیر المومنین(ع)، ج۱، ص۵۵۵.    
۲۰. ↑ هاشمی خویی، حبیب‌الله، منهاج البراعة فی شرح نهج البلاغه، ج۳، ص۲۳۲.    
۲۱. ↑ ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۱، ص۲۷۳.    



• قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، برگرفته از مقاله «میمون»، ج۲، ص۱۱۷۳.    






جعبه ابزار