ناجی خمیّس (شعر عاشورایی)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
ناجی بن حمادی بن خمیّس حلّی، (۱۳۱۱ - ۱۳۴۹ ه. ق) از ادبای معاصر اهل حلّه بود که پس از تحصیل علوم دینی در نجف نزد اساتیدی چون نائینی و اصفهانی، سرانجام بر اثر بیماری درگذشت.
ناجی بن حمادی بن خمیّس حلّی، از ادبای معاصر که به سال ۱۳۱۱ ه. ق. در حلّه به دنیا آمد.
پس از طی مراحل آغازین تحصیل به نجف اشرف برای تعلیم علوم دینی هجرت کرد و از درس اساتید بزرگی همچون «مرحوم نائینی» و «ابو الحسنی اصفهانی» بهرهمند گردید.
او بر اثر بیماری طولانی در سال ۱۳۴۹ هجری درگذشت.
۱ - اری النّاس شتّی بات یجمع امرهم• • • • • علی الظّلم مسدول من الجهل فاحم
۲ - قد انتکست منها القلوب فاصبحت• • • • • تروق لعینیها القباح الذّمائم
۱ - امام حسین (علیهالسّلام): مردم را میبینم در حالیکه بر گمراهی اجتماع کردهاند و از دور حق پراکنده شدهاند،
۲ - گویا این رسم روزگار است که دلها را از حق دور میسازد و عهد و پیمان را زشت مینمایاند.
• • •
۱ - الی اللّه نشکو عندک الیوم امرنا• • • • • و انت بنا یا صاحب الامر عالم
۲ - متی تطلع الایّام منک ابن نجدة• • • • • تعاف له اغیا لهنّ الضّراغم
۳ - و تبرز من اقمارهاشم طلعة• • • • • تطیر شعاعا فی سناها الغمائم
۱ - به خدا شکوه میکنیم که امر ظهور توای صاحب امر به تاخیر افتاده است.
۲ - هنگامیکه روزهای ظهور تو طلوع کند. ای کمککننده! در آن روز از شیرهای درنده در امان خواهیم بود.
۳ - و از نسلهاشم مردی ظهور میکند که شعاع نورش ابرها را کنار میزند.
• • •
و یوم حسین لیس یحصیه ناثر• • • • • و لم یستطع تعداد بلواه ناظم
روز حسین روزی است که هیچ نوحهگری و هیچ زبانی نمیتواند عظمت مصیبت آن را بیان نماید.
محمدزاده، مرضیه، دانشنامه شعر عاشورایی، ج۱، ص۵۴۹.
