ناسپاسی (فقه سیاسی)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
ناسپاسی به عنوان یکی از مهمترین آفات نظام اداری شناخته میشود که آثار آن در مدیریت برجستهتر از سطح فردی است.
این ویژگی در منابع دینی به عنوان خصلتی منفی در سرشت
انسان معرفی شده است.
مسئولیت در
نظام اداری بر توانایی انسان استوار است و تحقق آن مستلزم تناسب میان مسئولیت، تعهد و دانش است.
برهمخوردن این تناسب، زمینهساز بروز آسیبهای ساختاری در نظام اداری میشود.
مسئوليت نظام ادارى، توانى است كه همه انسانها آن را دارند، ولى وقتى تناسب مسئوليت با توانايى از نظر تعهد و علم به هم خورد، ناگزير زمينه رشد آفتهاى نظام ادارى فراهم مىشود كه از اهم آفات نظام ادارى ناسپاسى است.
ناسپاسى و كفور بودن خصلت نكوهيده براى هر انسان است، ولى در مديريت مىتواند در حد يک آفت زيانبخش مورد توجه قرارگيرد
(إِنَّ الْإِنسَانَ لَكَفُورٌ) (۱)
•
عمید زنجانی، عباسعلی، فقه سیاسی، ج۲، ص۶۷۲.
