• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

نقیب (مفردات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



مقالات مرتبط: نقیب.

نَقیب (به فتح نون) از واژگان قرآن کریم به معنای سرپرست است.



نَقیب: سرپرست است. نقیب القوم کسی است که از احوال و از وضع قوم مطّلع است و وضع آنها را جستجو می‌کند، گوئی اسرار آنها را سوراخ کرده و پی می‌برد. راغب گوید: «النَّقِیبُ‌: الباحث عن القوم و عن احوالهم».


(وَ لَقَدْ اَخَذَ اللَّهُ مِیثاقَ بَنِی اِسْرائِیلَ وَ بَعَثْنا مِنْهُمُ اثْنَیْ عَشَرَ نَقِیباً)     (خدا از بنی‌اسرائیل پیمان گرفت و از آنها، دوازده نقيب [سرپرست‌] برانگيختيم). ظاهرا مراد از آن در آیه سرپرست است، نظیر امامان (علیهم‌السّلام) در امت اسلامی یعنی: «از بنی اسرائیل پیمان اکید گرفتیم که به دستور دین عمل کنند و در میان آنها دوازده سرپرست و پیشوا بر انگیختیم». ظاهرا آنها رؤساء اسباط دوازده‌گانه بنی اسرائیل بوده‌اند و «بَعَثْنا» نشان‌ می‌دهد که ماموریتشان خدائی بوده است، ولی آیه در پیامبر بودنشان صریح نیست زیرا بعث در غیر پیغمبر نیز به کار می‌رود و به نظر می‌آید که مروّج شریعت تورات بوده‌اند.


۱. ↑ قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۷، ص۱۰۳.    
۲. ↑ طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۲، ص۱۷۵.    
۳. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۸۲۰.    
۴. ↑ مائده/سوره۵، آیه۱۲.    
۵. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۰۹.    
۶. ↑ طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۵، ص۲۴۰.    
۷. ↑ طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۵، ص۳۹۰.    
۸. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۲۶۵.    
۹. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۶، ص۲۴۲.    



قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، برگرفته از مقاله "نقب"، ج۷، ص۱۰۳.    






جعبه ابزار