• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

وجب

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف


منبع: وجب


وجب واحد طول و برابربا فاصله میان انگشت شست و کوچک دست در حال بازبودن است و در احکام طهارت، نماز، کفن، قبر، مکان ایستادن امام جماعت و ‌خوابیدن در پشت بام ملاک‌هایی برای آن ارائه شده است.


وجب از واحدهای طول و عبارت است از: حدّ فاصل میان انگشت شست و انگشت کوچک دست در حال باز بودن همه انگشتان.
[۱] دهخدا، علی اکبر، لغت نامه دهخدا، واژه «وجب».
[۲] بیاضی، ابراهیم سلیمان، الاوزان و المقادیر، واژه «وجب»، ص۶۶.    


از احکام مرتبط با آن در باب‌های چون طهارت و صلات سخن گفته‌اند.

۲.۱ - طهارت

بنابر مشهور، آب کُر مقدار آبی است که اگر آن را در ظرفی که هر یک از درازا، پهنا و عمق آن سه وجب معمولی است، بریزند، آن را پر کند. بنابر این، دیدگاه، مجموع مساحت آب کُر چهل و دو و هفت هشتم وجب خواهد بود.
[۳] نجفی، محمد حسن، جواهر الکلام، ج۱، ص۱۷۳ – ۱۷۲.    


۲.۲ - کفن و دفن

مستحب است ران‌های میت با پارچه‌ای به طول سه و نیم ذراع و عرض یک یا یک و نیم وجب پیچیده شود.
[۴] نجفی، محمد حسن، جواهر الکلام، ج۴، ص۲۰۱-۲۰۲.    
به گفته برخی،‌اندازه جریدتین که قرار دادن آن دو با کیفیتی خاص همراه میت مستحب می‌باشد، یک وجب است.
[۵] شهید ثانی، الروضة البهیة، ج۱، ص۴۲۱.    
[۶] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۴، ص۲۳۸ – ۲۳۶.    


۲.۳ - وجب و قبر

مستحب است سطح قبر به‌اندازه چهار انگشت باز تا یک وجب از سطح زمین بلند باشد و افزون بر آن مکروه است.
[۷] شهید ثانی، زین الدین بن علی الروضة البهیة، ج۱، ص۴۴۰.    
[۸] شهید ثانی، زین الدین بن علی، روض الجنان، ج۲، ص۳۸۵.    


۲.۴ - وجب و نماز

مستحب است فاصله میان دو پا برای مرد در حال نماز، به‌اندازه سه انگشت باز تا یک وجب باشد.
[۹] یزدی طباطبایی، سیدمحمدکاظم، العروة الوثقی، ج۲، ص۴۹۲.    
مکان ایستادن امام جماعت نباید بیش از‌اندازه متعارف بلندتر از مکان ایستادن مامومان باشد. برخی بلند بودن تا یک وجب را جایز دانسته‌اند. بنابراین، افزون بر آن جایز نخواهد بود.
[۱۰] شهید اول، محمد بن مکی، ذکری الشیعة، ج۴، ص۴۳۵-۴۳۶.    
[۱۱] نجفی، محمدحسن، مجمع الرسائل، ص۳۶۹-۳۷۰.    


۲.۵ - وجب و خوابیدن

خوابیدن بر بام بدون حفاظ مکروه است. حداقل بلندی حفاظ از چهار طرف بام، دو ذراع یا یک ذراع و یک وجب می‌باشد.
[۱۲] کاشف الغطاء، جعفر، کشف الغطاء، ج۳، ص۹۷.    


۱. ↑ دهخدا، علی اکبر، لغت نامه دهخدا، واژه «وجب».
۲. ↑ بیاضی، ابراهیم سلیمان، الاوزان و المقادیر، واژه «وجب»، ص۶۶.    
۳. ↑ نجفی، محمد حسن، جواهر الکلام، ج۱، ص۱۷۳ – ۱۷۲.    
۴. ↑ نجفی، محمد حسن، جواهر الکلام، ج۴، ص۲۰۱-۲۰۲.    
۵. ↑ شهید ثانی، الروضة البهیة، ج۱، ص۴۲۱.    
۶. ↑ نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۴، ص۲۳۸ – ۲۳۶.    
۷. ↑ شهید ثانی، زین الدین بن علی الروضة البهیة، ج۱، ص۴۴۰.    
۸. ↑ شهید ثانی، زین الدین بن علی، روض الجنان، ج۲، ص۳۸۵.    
۹. ↑ یزدی طباطبایی، سیدمحمدکاظم، العروة الوثقی، ج۲، ص۴۹۲.    
۱۰. ↑ شهید اول، محمد بن مکی، ذکری الشیعة، ج۴، ص۴۳۵-۴۳۶.    
۱۱. ↑ نجفی، محمدحسن، مجمع الرسائل، ص۳۶۹-۳۷۰.    
۱۲. ↑ کاشف الغطاء، جعفر، کشف الغطاء، ج۳، ص۹۷.    


• فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت (علیهم‌السّلام)، ج۹، ص۳۱۱.


رده‌های این صفحه : آداب خوابیدن | احکام آبها | تجهیز میت | طهارت | نماز جماعت
جعبه ابزار