وجوب شرطی
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
وجوب شرطی به معنای شرط بودن چیزی در
صحت عملی. مانند وجوب
وضو نسبت به
نماز. شرط نیز عبارت است از چیزی که از عدم آن عدم
مشروط لازم میآید؛ هرچند از وجودش وجود مشروط لازم نمیآید. بنابر این، وجوب شرطی به معنای
شرطیت است که
حکمی وضعی است، نه
حکمی تکلیفی.
وجوب شرطی به معنای شرط بودن چیزی در
صحت عملی. و از آن در
اصول فقه سخن گفتهاند.
وجوب شرطی عبارت است از وجوبی که متعلق آن در صحت عملی دیگر دخیل است و بدون آن، عمل صحیح نیست، مانند وجوب
وضو نسبت به
نماز.
شرط، عبارت است از چیزی که از
عدم آن عدم
مشروط لازم میآید؛ هرچند از وجودش وجود مشروط لازم نمیآید. بنابر این، وجوب شرطی به معنای شرطیت است که حکمی وضعی است، نه حکمی تکلیفی.
• فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت (علیهمالسّلام)، ج۹، ص۳۱۷.