وجوب وصفی
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
وجوب وصفی در مقابل
وجوب غایی و
تعلیلی است. به مناسبتی در باب
زکات هم آمده است. در بحث
نیّت در
عبادات، گفته شده که قصد وجوب در عبادت
واجب و قصد استحباب در عبادت
مستحب است. قصد
وجوب یا استحباب، دو گونه امکان پذیر است: نخست، به گونه
وصفی و دیگر، به گونه
غایی.
وجوب وصفی در مقابل وجوب غایی و تعلیلی است.
از آن به مناسبت در برخی بابها، نظیر
زکات سخن گفتهاند.
در بحث
نیّت در عبادات، از جمله اموری که برخی در نیت
شرط دانستهاند، قصد وجوب در
عبادت واجب و قصد استحباب در عبادت مستحب است. قصد وجوب یا استحباب، دو گونه امکان پذیر است: نخست، به گونه وصفی و دیگر، به گونه غایی.
مقصود از اولی آن است که وجوب یا استحباب
صفت ماموربه قرار داده شود؛ بدین گونه که ادای
نمازواجب یا مستحب را به داعی امتثال امر آن قصد کند. در این صورت، واجب یا مستحب صفت
نماز قرار گرفته است.
مقصود از دومی، آن است که وجوب یا استحباب، صفت امر قرار داده شود؛ بدین گونه که قصد کند ماموربه را به داعی امتثال امر واجب یا مستحب به جا آورد. در این صورت، واجب یا مستحب
غایت ماموریه قرار داده شده است.
جمعی، قصد وجوب یا استحباب را در نیت شرط ندانستهاند
• فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت (علیهمالسّلام)، ج۹، ص۳۲۲.
