وحدت مطلوب
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
وحدت مطلوب،در کلمات فقهای معاصر، مقابل
تعدد مطلوب است. وحدت مطلوب یعنی هرگاه قیدی که در عملی اخذ میشود، در مطلوبیت آن عمل دخالت داشته باشد؛ به گونهای که انجام دادن آن عمل بدون آن قید، مطلوب
مولا و
صحیح نباشد، در این صورت، گفته میشود: اخذ قید در آن عمل به گونه وحدت مطلوب است؛ بر خلاف فرضی که قید در تحقق مطلوبیت عمل دخالت نداشته باشد و عمل بدون آن قید نیز مطلوب مولا و صحیح باشد.
وحدت مطلوب، مطلوبیت عمل مقید به گونه تقیید است.
عنوان وحدت مطلوب، مقابل
تعدد مطلوب، در کلمات فقهای معاصر رواج یافته است. مقصود از آن این است که هرگاه قیدی که در عملی اخذ میشود، در مطلوبیت آن عمل دخالت داشته باشد؛ به گونهای که انجام دادن آن عمل بدون آن قید، مطلوب
مولا و صحیح نباشد، در این صورت، گفته میشود: اخذ قید در آن عمل به گونه وحدت مطلوب است؛ بر خلاف فرضی که قید در تحقق مطلوبیت عمل دخالت نداشته باشد و عمل بدون آن قید نیز مطلوب مولا و صحیح باشد.
در چنین فرضی تعبیر میشود: اخذ قید در عمل به گونه تعدد مطلوب است، مانند آنکه کسی
نذر کند روزی معین را
روزه بگیرد. اگر قید «روز معین» به گونه وحدت مطلوب باشد، در صورتی که نتواند آن روز را روزه بگیرد، نذرش
باطل میشود و در غیر این صورت، روزه باطل نخواهد بود.
•
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت (علیهمالسّلام)، ج۹، ص۳۲۳.
