• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

وضع عام موضوع‌له خاص

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



وضع عام موضوع له خاص، به تصوّر معنای کلّی و وضع لفظ برای مصادیق آن اطلاق می‌شود و در علم اصول فقه کاربرد دارد.



یکی از اقسام وضع، به لحاظ تصور معنا، وضع عام و موضوع له خاص است که واضع در هنگام وضع ، یک معنای کلی را تصور می‌نماید، ولی لفظ را برای مصادیق آن معنای کلّی وضع می‌کند، نه خود معنای کلی در این جا «موضوع له» به وجهه تصور شده است و به بیان دیگر، هرگاه معنای تصور شده، کلی باشد، اما لفظ در برابر آن نباشد، بلکه در برابر افراد و مصادیق آن قرار داده شود، در آن صورت، وضع عام و موضوع له خاص است، مثل:وضع اسماء اشاره ، زیرا واضع، عنوان کلی مفرد مذکر را در نظر می‌گیرد، آن گاه لفظ «هذا» را برای هر فردی که مصداق آن باشد وضع می‌کند.


در امکان و تحقق این نوع از وضع به نظر مشهور اصولیون مانعی وجود ندارد.
[۲] مشکینی، علی، تحریر المعالم، ص۲۶-۲۵.
[۴] محمدی، علی، شرح اصول فقه، ج۱، ص۳۴-۳۳.
[۵] مکارم شیرازی، ناصر، انوار الاصول، ج۱، ص۳۶.

[۷] آخوند خراسانی، محمد کاظم بن حسین، کفایة الاصول، ص۲۴.
[۸] ولایی، عیسی، فرهنگ تشریحی اصطلاحات اصول، ص۳۷۵.



۱. ↑ خویی، ابوالقاسم، محاضرات فی اصول الفقه، ج۱، ص۵۰.    
۲. ↑ مشکینی، علی، تحریر المعالم، ص۲۶-۲۵.
۳. ↑ مشکینی، علی، اصطلاحات الاصول، ص۲۸۸-۲۸۷.    
۴. ↑ محمدی، علی، شرح اصول فقه، ج۱، ص۳۴-۳۳.
۵. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، انوار الاصول، ج۱، ص۳۶.
۶. ↑ مظفر، محمد رضا، اصول الفقه، ج۱، ص۲۱.    
۷. ↑ آخوند خراسانی، محمد کاظم بن حسین، کفایة الاصول، ص۲۴.
۸. ↑ ولایی، عیسی، فرهنگ تشریحی اصطلاحات اصول، ص۳۷۵.



فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «وضع عام موضوع له خاص».



جعبه ابزار