• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

کافر (فقه سیاسی)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف





کافر کسی است که به دینی غیر از اسلام گرویده یا ضروریات دین را انکار می‌کند.
کافر به پیروان ادیان غیر اسلامی و برخی مسلمانان مرتد گفته می شود و این گروه به دو دسته حربی و ذمی تقسیم می شوند.




کافر به معنای پوشاننده، بی‌کتاب، ناگرونده، ناسپاس است.


منظور از کافر کسی است که به دینی به جز اسلام گرویده باشد و یا با وجود قبول اسلام، ما یعمل من الدین ضرورة (ضروریات دین) را انکار کند، به نحوی که انکار آن به انکار رسالت و یا تکذیب پیامبر(صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) و یا تنقیض شریعت اسلام منتهی شود.
بنابراین کافر شامل تمامی اهل کتاب و سایر پیروان ادیان غیر اسلام و آن دسته از مسلمانانی می‌شود که محکوم به ارتداد هستند.


کافران به دو دستۀ حربی و ذمی تقسیم شده و هر کدام از احکام خاصی تبعیت می‌کنند.


۱. خمینی، روح‌الله، تحریر الوسیله، ج۱، ص۱۱۸.    
۲. عمید زنجانی، عباس‌علی، فقه سیاسی، ج۵، ص۱۰۳-۱۰۴.    



عمید زنجانی، عباس‌علی، فقه سیاسی، ج۲، ص۴۲۴.    






جعبه ابزار