• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

کفات (مفردات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف




کِفات (به کسر کاف) از واژگان قرآن کریم به معنی جمع و قبض است. بعضی کفات را جمع کفت به معنی ظرف گفته‌اند. اين كلمه فقط يک بار در قرآن آمده است.



کِفات به معنی جمع و قبض است. «کفت الشّی‌ء الی نفسه: ضمّه و قبضه».


(اَ لَمْ نَجْعَلِ الْاَرْضَ‌ کِفاتاً • اَحْیاءً وَ اَمْواتاً)     کفات در آیه ظاهرا به معنی فاعل و اَحْیاءً وَ اَمْواتاً مفعول آن هستند. «آیا زمین را جامع زنده‌ها و مرده‌ها قرار ندادیم که به هر دو گروه وسعت می‌دهد.» بعضی کفات را جمع کفت به معنی ظرف گفته‌اند. یعنی: «آیا زمین را ظرف زندگان و مردگان قرار ندادیم».
در حدیث آمده: «اکفتوا صِبْیَانَکُمْ» «اطفالتان را به خودتان منضم کنید».
المیزان از کافی نقل کرده: علی (علیه‌السّلام) وقت رجوع از صفّین به قبرستان نگریسته فرمود: این کفات اموات است یعنی مساکن مردگان بعد به خانه‌های کوفه نگاه کرده فرموده: «هَذِهِ‌ کِفَاتُ‌ الاحیاء» سپس این آیه را خواند:(اَ لَمْ نَجْعَلِ الْاَرْضَ‌ کِفاتاً. اَحْیاءً وَ اَمْواتاً)
نگارنده گوید: از آیه شریفه استفاده می‌شود که زمین تا قیامت بزندگان و مردگان کفایت خواهد کرد و برای بشر هر قدر که بیشتر باشد تنگ نخواهد شد و تامین ارزاق را خواهد کرد. خوف از آینده و نظریّه «مالتوس» عبث است، در عین حال کثرت نسل در اسلام ممدوح است و تحدید آن‌ حرام نمی‌باشد.


این کلمه تنها یک بار در قرآن یافت شده است.    


۱. ↑ قرشی بنایی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۶، ص۱۲۱.    
۲. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات، دار القلم، ج۱، ص۷۱۴.    
۳. ↑ طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ج۲، ص۲۱۶.    
۴. ↑ مرسلات/سوره۷۷، آیه۲۵- ۲۶.    
۵. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۱۵۳.    
۶. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۲۴۷.    
۷. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۲۳۲.    
۸. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۲۰۸.    
۹. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۱۵۷.    
۱۰. ↑ مرسلات/سوره۷۷، آیه۲۵.    



• قرشی بنایی، علی اکبر، قاموس قرآن، برگرفته از مقاله «کفات»، ج۶، ص۱۲۱.    






جعبه ابزار