|
| ||||||||||||||||||||||||
تخت کندی، کوه kūh-e taxt-e kandī، قلهای کمارتفاع با بلندی متوسط ۲۳۰۰ متر در دهستان لواسان کوچک، واقع میان روستاهای هنزک، سینک، انباج و افجه در شرق و کند علیا، کند سفلا و مزرعه کیور در غرب. این کوه با شیب ملایم و پوشش خاکی غنی بیشتر شبیه تپه است و در گذشته دیمزار وسیعی برای کاشت محصولات کشاورزی بوده است. امروزه عمدتاً به عنوان مرتع دام استفاده میشود و دامداران کوچنده مسیر عبور خود را از این منطقه میگذرانند. تخت کندی با پوشش گیاهی متنوع و خاک قطور، از مناطق منحصر به فرد و کمنظیر شمیران به شمار میآید. کوه تخت کندی کوهی نه چندان بلند واقع در دهستان لواسان کوچک. در حد فاصل روستاهای هنزک، سینک، انباج و افجه در شرق و روستاهای کند علیا، کند سفلا و مزرعه کیور در غرب؛ یا به عبارت دیگر در حد فاصل رودخانه افجه و [[|رودخانه کند]] قرار دارد. ارتفاعات نسبتاً پست و تپه ماهورهایی چند وجود دارد که بیشتر آنها دارای پوشش خاکی بسیار خوب و فاقد صخره یا دیوارههای صخرهای است. در سمت جنوب تپه ماهورهای یادشده کوه کند و در سمت جنوب کوه کند، کوه باغ دره محله ناران لواسان واقع است. در بلندترین نقطه تپه ماهورهای یادشده کوه کم ارتفاعی با شیب ملایم در همه جوانب وجود دارد که در °۵۱ و ´۳۸ و ´´۲۵ طول شرقی و °۳۵ و´۵۰ و ´´۵۸ عرض شمالی و ارتفاع متوسط ۳۰۰‘۲ متری از سطح دریا واقع است. این کوه کمارتفاع که به علت شیب بسیار کم بیشتر به تپه شبیه است، تخت کندی نام دارد. تخت کندی و تپه ماهورهای اطراف آن در گذشته از دیمزارهای معروف و بسیار وسیع بود و در آنجا محصولات دیمی نظیر گندم، جو، عدس، ماش، نخود و مانند آن کاشته میشد و چنانچه باران کافی میبارید، برداشت محصول بسیار و با منفعت فراوان همراه بود. امروزه دیگر کشت دیم در این تپهها منسوخ شده و از رونق افتاده است و از آنها بهعنوان مرتع استفاده میشود. دامداران عشایر کوچنده در مسیر رفت خود به بلندیهای شمال لواسان (ییلاق) در فصل بهار و در مسیر برگشت خود (قشلاق) در میانههای پاییز دامهای خود را در آنجا میچرانند. شمار محدود دامداران روستاهای اطراف تخت کندی که هنوز به کار و حرفه قدیمی خود اشتغال دارند، در چرای دام خود در مکان مورد بحث از اولویت برخوردارند، اما شمار آنها بسیار اندک است. تخت در زبان اهالی بومی منطقه لواسان و رودبار قصران به معنی جای بلند و نسبتاً هموار است. مترادف کلمه تخت، هُمَند یا هومند است که در مناطق مختلف میتوان استعمال این واژه را شنید. «کند» نیز در زبان محلی دو نوع کاربری دارد: یکی به صورت کَند یا کَندی به معنی بلندی و دیگری به صورت کِند یا کِندی به جایی که دارای خاک فشرده و محکم و عموماً خاک رس و بدون شن باشد، گفته میشود. در روستاهای اطراف تخت کندی، وجه تسمیه این محل را «بلندی هموار و تخت» یا همان هُمَند میدانند. تخت کندی به سبب پوشش قطور لایههای خاکی و تنوع گیاهی از مناطق منحصر به فرد و کم نظیر شمیران محسوب میشود. کوههای اطراف آن زنده و صخرههای سنگی در آنجا بسیار اندک است. • پازوکی طرودی، ناصر، دانشنامه تهران بزرگ، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، برگرفته از مقاله «کوه تخت کندی»، ص۶۲۸. ردههای این صفحه : دانشنامه تهران بزرگ | کوه های تهران
|
||||||||||||||||||||||||
