• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 
کوه پلنگ چال
معرفی مکان
نام کوه پلنگ‌چال
نام لاتینkūh-e palang-čāl
عرض‌جغرافیایی °۳۵ و´۵۳ شمالی
طول‌جغرافیایی °۵۱ و´۲۱ شرقی
عنوان نقشه شمال غربی تهران، خط‌الرأس درکه تا سولقان
استان تهران
شهرستان شمیرانات / تهران
کاربری طبیعت‌گردی / کوهنوردی
کاربری کنونی طبیعت‌گردی / کوهنوردی / پناهگاه کوهستانی
ارتفاع ۳۵۲۰ متر

پلنگ‌چال، کوه kūh-e palang-čāl، قله‌ای با ارتفاع ۳۵۲۰ متر در شمال غرب تهران، بین گردنه اشترگردن (شمال)، کوه سیاه‌سنگ (جنوب)، دره اصلی درکه (شرق) و انتهای دره سولقان (غرب) واقع است.
این کوه بر روی خط‌الرأس مرزی تهران و شمیران قرار دارد و از نقاط مرکزی شهر تهران به‌ خوبی دیده می‌شود.
از قله، منظره شهر تهران و دره‌های درکه، فرحزاد، سولقان و بقعه مشاهده می‌شود.
آسان‌ترین مسیر صعود از انتهای دره درکه به گردنه اشترگردن و سپس حرکت به سمت جنوب است.
نام پلنگ‌چال برگرفته از حضور پلنگ‌ها و محل استراحت چوپانان در گذشته است و امروزه پناهگاه پلنگ‌چال در آن‌جا برپا شده است.



کوهی با ۵۲۰‘ ۳ متر بلندی واقع در °۵۱ و ´۲۱ طول شرقی و °۳۵ و ´۵۳ عرض شمالی.


این کوه از شمال به گردنه اشترگردن، از جنوب به کوه سیاه‌سنگ، از شرق به دره بزرگ و اصلی درکه و از غرب به قسمت انتهایی دره سولقان منتهی می‌گردد.


قله پلنگ‌چال بر روی خط‌الرأسی قرار گرفته است که شهرستان تهران و شمیران را از یکدیگر جدا می‌سازد.
این قله و خط‌الرأس آن را از بیشتر نقاط مرکزی شهر تهران به‌ خوبی می‌توان دید و به‌ راحتی از دیگر قله‌های این خط‌الرأس تشخیص داد.
با ایستادن بر فراز قله پلنگ‌چال منظره زیبای شهر تهران و همچنین دره‌های درکه، فرحزاد، سولقان و بقعه امامزاده داوود به‌خوبی دیده می‌شوند.


قله پلنگ‌چال در انتهای ۳ دره درکه، فرحزاد و سولقان قرارگرفته است و توسط یک گردنه به ارتفاعات بلند شمالی خود متصل می‌گردد.
این قله با وجود این ارتفاعات بلند شمالی و دره‌های اطراف، مرکز جریان هوایی است که از سمت غرب به شرق جریان دارد و دارای ویژگی خاصی است.


کوهنوردان از راه‌های متفاوت به این قله دسترسی پیدا می‌کنند؛ اما آسان‌ترین راه دسترسی، از طریق انتهای مسیر دره درکه به سمت غرب و رسیدن به گردنه اشترگردن و سپس ادامه مسیر به سمت جنوب است.


به گفته اهالی درکه، در گذشته چوپانانی که گله‌های خود را در دامنه این کوه به چرا می‌بردند، برای استراحت و دوشیدن شیر دام‌هایشان در زمینی هموار در آن‌جا توقف می‌کردند.
این چوپانان اطراف این محل را با سنگ محصور کرده بودند که در اصطلاح محلی به آن «یورت» می‌گفتند.
چون در این محل بارها پلنگ دیده شده بود، از این‌رو، آن‌جا را پلنگ‌چال یا پلنگه‌چال نامیدند.
امروزه در این مکان پناهگاهی از سنگ شامل خوابگاه و غذاخوری، برپا شده که به پناهگاه پلنگ‌چال موسوم است.
این کوه و پناهگاه نام خود را از این مکان گرفته است.


یاسینی و صائبی‌مقدم، مجید و سعیده، دانشنامه تهران بزرگ، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، برگرفته از مقاله «کوه پلنگ چال»، ص۵۹۴.    






جعبه ابزار