گونههای دخالت نظامیان در سیاست (فقه سیاسی)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
گونههای دخالت نظامیان در سیاست طیفی وسیع از اقدامات را در بر میگیرد که از چارچوبهای قانونی فراتر میرود.
این شیوهها از نفوذ نرم از طریق سازش با ساختارهای مدنی آغاز میشود.
روشهای میانی شامل اعمال فشار، لابیگری، و بهرهبرداری از اختلافات سیاسی جهت کسب امتیاز است.
در سطوح شدیدتر، نظامیان با استفاده از تهدید مستقیم، مقامات را برکنار میکنند.
خشونتآمیزترین اشکال دخالت شامل کودتاهای غیرخونی (سرنگونی با ارعاب) و کودتاهای خونین است.
این تنوع نشاندهنده پیچیدگی رابطه میان اقتدار نظامی و
حاکمیت غیرنظامی در نظامهای مختلف است.
گرچه به شمارش در آوردن همه گونههاى دخالت نظاميان در سياست به دليل گسترش و پيچيدگى مفهوم دخالت در سياست امكانپذير نيست.
ولى مىتوان دست كم موارد عمده آن را مورد مطالعه قرار داد.
بىشک در هر نوع دخالت ممكن است شيوهها و روشهاى مختلفى معمول گردد و همين امر نيز بر تنوع نقش نظاميان در سياست خواهد افزود:
الف. دخالت نيروهاى مسلح در سياست به گونه نفوذ با استفاده از شيوههاى موافق با
قانون اساسی.
ب. نفوذ با بهرهگيرى از شيوه سازش با مقامات كشورى.
ج. نفوذ با سودجویى از پيامدها و شرايط حاصل از رقابتهاى غير نظاميان.
د. شانتاژ با توسل به سازش.
ه. شانتاژ با بهرهگيرى از فشار ناشى از تهديد به عدم همكارى با مقامات.
ز. به دست گرفتن قدرت به منظور سرنگونى رژيم به شيوه ارعاب و تهديد.
ح. كودتاى سرخ توأم با خونريزى و سرنگونى.
ط. اعمال قدرت به منظور تعويض مقامات با استفاده از شيوههاى فشار و تهديدى.
ل. قدرت و تعويض از طريق خونريزى و سرنگونى.
ک. به مخاطره افتادن
استقلال و شرف ملى كشور.
•
عمید زنجانی، عباسعلی، فقه سیاسی، ج۱، ص۵۰۲.
