• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

یحیی حصکفی (شعر عاشورایی)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



مقالات مرتبط: یحیی بن سلامة حصکفی.


ابو الفضل یا ابو الوفاء معین الدّین یحیی بن سلامة بن حسین بن محمّد خطیب حصکفی، شاعر و فقیه شافعی‌ مذهب با تمایل شدید به تشیع در قرن پنجم و ششم هجری، حدود ۴۶۰ هجری در طنزه متولد شد.
در بغداد تحصیل کرد و به عنوان خطیب و مفتی میافارقین فعالیت نمود.
او شاعری نوآور با • دیوان شعر و • رسائل مشهور بود و • قصیده‌ای صدبیتی در مدح اهل بیت سرود.




ابوالفضل حصکفی، شاعر و کاتبی عربی زبان بود که در قرن پنجم و ششم هجری می‌زیست.
حدود سال ۴۶۰ ه‌. ق. در قصبه‌ی «طنزه» از توابع دیار بکر متولد شد و در «حصن کیفا» پرورش یافت و به همین جهت او را حصکفی نامیدند.
وی برای تحصیل علم به بغداد رفت.
علوم ادبی را نزد خطیب ابو زکریّا تبریزی و فقه شافعی را در محضر علمای آن مذهب فراگرفت و شاعر و ادیبی نامور و فقیهی مجتهد کردید.
سپس به موطن خود بازگشت و خطیب و مفتی شهر میافارقین شد و تا پایان عمر در این شغل بود.



حصکفی را اگرچه از علمای شافعی به شمار آورده‌اند، ولی به تصریح سمعانی در «انساب» و ابن اثیر در «الکامل» و یاقوت در «ارشاد الاریب» و ابن خلکان در «وفیات الاعیان» تمایل شدید به مذهب تشیّع داشته است.
از دلایل این عقیدت قصیده ایست در حدود صد بیت که در مناقب اهل بیت (علیه‌السّلام) سروده است.



حصکفی شاعری بزرگ و نوآور، خطیبی توانا و نویسنده‌ای مشهور بود.
• دیوان شعر و • دیوان رسائل او باقی است.
منتخبات اشعار او را، تذکره‌نویسان نقل کرده‌اند.



ابوالفضل حصکفی عمری دراز یافت و به سال ۵۵۳ هجری در میافارقین درگذشت.




و مصرع الطّفّ فلا اذکره• • • • • ففی الحشامنه لهیب یقد
یری الفرات ابن الرّسول ظامیا• • • • • یلقی الرّدی و ابن الدّعی یرد
حسبک یا هذا و حسب من بغی• • • • • علیهم یوم المعاد الصّمد


۱ - مکان طف را دیگر یاد نمی‌کنم، مکانی که از آن آتش روشن می‌شود.
۲ و ۳ - فرات پسر رسول خدا را تشنه می‌بیند. برای ظالمان و ستمکاران و تمامی ستمکاران انتقام روز جزا کافیست.



۱. کردستان ترکیه.    
۲. بین جزیره‌ی ابن عمر و شهر میافارقین در شمال عراق.    
۳. سبکی، تاج الدین، طبقات الشافعه الکبری، ج۴، ص۳۲۲.    
۴. امین، سیدمحسن، اعیان الشیعه، ج۱۰، ص۲۹۶.    
۵. شبّر، جواد، ادب الطف، ج۳، ص۵۹.    



محمدزاده، مرضیه، دانشنامه شعر عاشورایی، ج۱، ص۲۶۰.    






جعبه ابزار