• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

یُبْدِءُ (لغات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



مقالات مرتبط: بادیء.


یُبْدِءُ: (وَمَا یُبْدِئُ الْباطِلُ)    
«یُبْدِءُ» از مادّه‌ «ابداء» به معنای ایجاد کردن ابتدایی است.



(قُلْ جَاء الْحَقُّ وَمَا يُبْدِئُ الْبَاطِلُ وَمَا يُعِيدُ)     بگو: «حق آمد؛ و باطل كارى از آن ساخته نيست و نمى‌تواند آغازگر چيزى باشد و نه تجديدكننده آن).»
علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: يعنى بعد از آمدن حق، باطل امر جديدى را اظهار نمى‌كند، و امر باطلى كه قبلا اظهار كرده و باطل شده، بار ديگر اظهار و اعاده نمى‌كند، و اين تعبير کنایه است از اينكه باطل را آن چنان ساقط كرده، كه از اصل بكلى از اثر افتاده. (دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان:)


۱. ↑ سبا/سوره۳۴، آیه۴۹.    
۲. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ج۱، ص۱۱۳.    
۳. ↑ طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۱، ص۴۴.    
۴. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱۸، ص۱۶۳.    
۵. ↑ سبا/سوره۳۴، آیه۴۹.    
۶. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۳۴.    
۷. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۶، ص۵۸۷.    
۸. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۳۸۹.    
۹. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۰، ص۲۹۱.    
۱۰. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۸۲۰.    



• مکارم شیرازی، ناصر، لغات در تفسیر نمونه، برگرفته از مقاله «یُبْدِءُ»، ص۶۳۲.    


رده‌های این صفحه : لغات سوره سبا | لغات قرآن




جعبه ابزار