ربیبه

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



فرزنددختر ی را که زوجه از ازدواج قبلی داشته که بعد از ازدواج مجدد نسبت به همسرش محرم هست، ربیبه می گویند.


معنای لغوی ربیبه

[ویرایش]

رَبیبه به دختر همسر از شوهر دیگر اطلاق می شود.

معنای اصطلاحی ربیبه در فقه

[ویرایش]

ربیبه به دختر زوجه از شوهر دیگر اطلاق مى‏شود؛ اعم از دختر نسبی یا رضاعی ؛ بدون واسطه یا با واسطه، مانند دختر دختر یا دختر پسر زن؛ قبل از ازدواج زن با شوهر فعلى، به دنیا آمده باشد یا بعد از آن.
[۱] تذکرة الفقهاء (ط.القدیمیه)ج۲ ، ص۶۳۰.


ابوابی که از ربیبه در فقه بحث شده

[ویرایش]

از آن در باب نکاح سخن گفته‏اند.

احکام ربیبه

[ویرایش]


← حرمت ازدواج با ربیبه


از زنهایى که ازدواج با آنها حرام مى ‏باشد ربیبه است، به شرط آنکه مرد با مادرش از قُبُل یا دُبُر نزدیکى کرده باشد؛ خواه به عقد ازدواج دائم یا موقّت، در زن آزاد و کنیز، یا به ملک و یا به تحلیل در کنیز و خواه ولادت دختر قبل از ازدواج باشد یا پس از آن.

← جواز ازدواج با ربیبه


اگر آمیزش صورت نگرفته باشد، تا زمانى که مرد، مادر را به عنوان همسر خوددارد، نمى ‏تواند با دختر او ازدواج کند؛ امّا اگر طلاق دهد یا زن فوت کند، مى‏تواند با دختر او ازدواج نماید.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. تذکرة الفقهاء (ط.القدیمیه)ج۲ ، ص۶۳۰.
۲. جواهر الکلام ج۲۹، ص۳۴۹.    
۳. مستمسک العروةج۱۴، ص۱۸۷-۱۸۸.    
۴. جواهر الکلام ج۲۹،ص۳۴۹.    
۵. جواهر الکلام ج۲۹،ص۳۵۰.    


منبع

[ویرایش]

جمعی از پژوهشگران زیر نظر سید محمود شاهرودی،فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت، ج۴، ص۵۸-۵۹




جعبه ابزار