ریحان

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



ریحان‏ نوعی گیاه خوش بو هست که همراه غذا نیز برای خوردن استفاده می شود.


معنای ریحان

[ویرایش]

به هرگیاه خوش بو و نیز نوعى سبزى خوردنى از خانواده نعناع را ریحان می گویند.

ریحان در فقه

[ویرایش]

از احکام آن به معناى نخست در بابهاى صوم، اعتکاف و حج سخن گفته ‏اند.و به معناى دوم در باب اطعمه و اشربه نام برده‏‌اند.

احکام ریحان

[ویرایش]


← بوییدن گیاه خوشبو



←← روزه دار


بوییدن گیاهان خوش بو، بویژه گل نرگس بر روزه دار مکروه است.
[۱] منتهى المطلب ج۹، ص ۱۹۰


←← معتکف


بنابر مشهور بوییدن گیاهان خوش بو، بویژه گل نرگس بر معتکف حرام است.

←← مُحرم


در حرمت یا کراهت بوییدن گیاهان خوش بو، بویژه گل نرگس بر محرم اختلاف مى ‏باشد

← خلال با چوب ریحان


خلال کردن با چوب ریحان کراهت دارد.
[۴] جامع عباسى، ص۳۴۱.
[۵] توضیح المسائل مراجع ج۲، ص۶۰۵ م ۲۶۳۶.



پانویس

[ویرایش]
 
۱. منتهى المطلب ج۹، ص ۱۹۰
۲. جواهر الکلام ج۱۷، ص۲۰۲.    
۳. جواهر الکلام ج ۱۸، ص۴۳۳-۴۳۷.    
۴. جامع عباسى، ص۳۴۱.
۵. توضیح المسائل مراجع ج۲، ص۶۰۵ م ۲۶۳۶.


منبع

[ویرایش]

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت، ج۴، ص۲۱۵.    




جعبه ابزار