سرکه

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



سرکه‏ از جمله الفاظی است که در فقه کاربرد دارد.


تعریف سرکه

[ویرایش]

سرکه مایع ترش به دست آمده از مواد گوناگون، بویژه انگور و خرما می باشد.

کاربرد سرکه در ابواب فقه

[ویرایش]

از آن در بابهاى طهارت، نکاح و اطعمه و اشربه سخن گفته‏اند.

سرکه در روایات

[ویرایش]

در روایات متعدد از سرکه تعریف و به خوردن آن سفارش شده است. از رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله نقل شده که فرمود: سرکه خوب خورشى است و خانواده‏اى که از آن برخوردارند، فقیر نمى‏شوند. و نیز از آن حضرت نقل شده که فرمود: خداوند و فرشتگان او به سفره‏اى که در آن سرکه و نمک باشد درود مى‏فرستند.

احکام سرکه

[ویرایش]

مستحب است غذا خوردن با سرکه آغاز گردد و با آن پایان یابد و یا بانمک شروع و با سرکه ختم شود.

مستحب است تازه عروس در هفته نخست عروسى از خوردن سیب ترش و سرکه خود دارى کند.
تبدیل شراب به سرکه، که در اصطلاح به آن انقلاب گویند، موجب پاکى و حلیت آن مى‏شود.
[۵] العروة الوثقى‏ ج۱، ص۲۵۸.



پانویس

[ویرایش]
 
۱. وسائل الشیعة ج۲۵، ص۲۳.    
۲. وسائل الشیعة ج۲۵، ص۹۲.    
۳. وسائل الشیعة ج۲۴، ص۴۰۷.    
۴. ج۲۰، ص۲۵۰.    
۵. العروة الوثقى‏ ج۱، ص۲۵۸.
۶. مستمسک العروة ج۲، ص۹۷.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت، ج۴، ص۴۴۴.    




جعبه ابزار