فیء

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



فَی‏ءبمعنای بازگشت می باشد.


معنای لغوی فیء

[ویرایش]

فیئی مصدر از مادّه فاءَ، یَفیٌ از باب فَعَلَ یَفْعِلُ، در لغت به معنای رجوع و بازگشت‏می‏باشد و در سوره حجرات «... حَتَّی تَفی‏ءَ الی امْرِاللَّهِ...» به همین معنی است.
یعنی به امر خدا بازگردد و گردن نهد. نیز به معنای غنیمت و خراج استعمال شده است.
[۲] مصابح المنیر.


فیء در اصطلاح فقها

[ویرایش]

در اصطلاح فقها مالی از کافران است که بدون کارزار و جنگ و خونریزی عاید مسلمانان شده است، مثل جزیه، و خراج و مانند آنها.
[۵] ریاض‏المسائل، ج۱، ص۵۰۸.
[۶] المقدمات، ابن‏مرشد، ج۱، ص۲۶۹.
[۷] « حنبلیة الاقناع»، ج۲، ص۳۴.


دیدگاه علامه درباره فیء

[ویرایش]

علامه در تذکرةالفقها چنین گفته است: طبق آیه هفت سوره حشر (۵۸) «وَ ما افاءَ اللَّهُ عَلی رَسُولِهِ...» آنچه خدا به عنوان فیی‏ء به رسولش داد فییُ از مختصات رسول خدا (صلی الله علیه وآله) و کسی است که بعد از او از ائمه (علیهم السلام) می‏باشد و برای دیگران حقّی نیست. وباید بااجازه این بزرگواران مصرف شود

پانویس

[ویرایش]
 
۱. حجرات/سوره۸۷، آیه۹.    
۲. مصابح المنیر.
۳. المبسوط، ج۲، ص۶۴.    
۴. تذکرةالفقها، ج۱، ص۴۱۹.    
۵. ریاض‏المسائل، ج۱، ص۵۰۸.
۶. المقدمات، ابن‏مرشد، ج۱، ص۲۶۹.
۷. « حنبلیة الاقناع»، ج۲، ص۳۴.
۸. تذکرةالفقها، ج۱، ص۴۱۹.    


منبع

[ویرایش]

جمعی از نویسندگان، پژوهشکده تحقیقات اسلامی، اصطلاحات نظامی در فقه اسلامی، ص۹۸.




جعبه ابزار