• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

أَغْطَش (لغات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف




اَغْطَش: (وَ اَغْطَشَ لَیْلَها)
«اَغْطَش» از مادّه‌ «غطش» (بر وزن عرش) به معنای تاریکی است؛ ولی‌ «راغب» در «مفردات» می‌گوید: اصل آن از «اغطش» به معنای کسی است که چشم کم نوری دارد، گرفته شده است.



(وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَاهَا) (و شبش را تاریک و روزش را آشکار نمود).
علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: یعنی شبش را تاریک و روزش را روشن کرد، و اصل در معنای کلمه «ضحی» گسترده شدن نور خورشید، و امتداد یافتن روز است، ولی در اینجا منظور مطلق روز است، به قرینه اینکه در مقابل شب قرار گرفته، و اگر شب و روز را به آسمان نسبت داده، بدین جهت بوده که سبب اصلی پیدایش آن دو آسمانی است، و آن پیدا شدن اجرام تاریک و ناپیدا بوسیله انوار آسمانی از قبیل نور خورشید و غیره است، و همین که این نورها غروب می‌کنند، دوباره اجرام مستور می‌شوند، و مساله شب و روز اختصاص به کره زمین که ما روی آنیم ندارد بلکه سایر اجرام آسمانی هم تاریکی و روشنی و شب و روز دارند. (دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان:)


۱. نازعات/سوره۷۹، آیه۲۹.    
۲. راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۶۰۸.    
۳. طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۴، ص۱۴۶.    
۴. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۲۶، ص۱۱۰.    
۵. نازعات/سوره۷۹، آیه۲۹.    
۶. مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۸۴.    
۷. طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج، ص.    
۸. طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۱۹۰.    
۹. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۲۸۷.    
۱۰. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۶۵۹.    



مکارم شیرازی، ناصر، لغات در تفسیر نمونه، برگرفته از مقاله «أَغْطَش»، ص۵۵.    


رده‌های این صفحه : لغات سوره نازعات | لغات قرآن




جعبه ابزار