• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

إِصغاء (لغات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف




اِصغاء: (فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُکُمَا)
«صغت» از مادّه‌ «صغو» (بر وزن عفو) به معنای متمایل شدن به چیزی است و منظور از «صغت قلوبکما» در آیه مورد بحث، انحراف دل‌های آنها از حق به سوی باطل است. واژه‌ «اصغاء»، به معنای گوش فرا دادن به سخن دیگری آمده است.



(إِن تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا وَإِن تَظَاهَرَا عَلَيْهِ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ مَوْلَاهُ وَجِبْرِيلُ وَصَالِحُ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمَلَائِكَةُ بَعْدَ ذَلِكَ ظَهِيرٌ) (اگر شما دو همسر پیامبر از کار خود توبه کنید به نفع شماست، زیرا دلهایتان از حق منحرف گشته؛ و اگر بر ضدّ او دست به دست هم دهید، کاری از پیش نخواهید برد زیرا خداوند یاور اوست و همچنین جبرئیل و مؤمنان صالح، و فرشتگان بعد از آنان پشتیبان اویند).
علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: کلمه «صغت» فعل ماضی از ماده صغو است، و صغو به معنای میل است، که البته در اینجا منظور میل به باطل و خروج از حالت استقامت است. (دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان:)


۱. تحریم/سوره۶۶، آیه۴.    
۲. راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۴۸۵.    
۳. طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۱، ص۲۶۲.    
۴. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۲۴، ص۲۸۹.    
۵. تحریم/سوره۶۶، آیه۴.    
۶. مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۶۰.    
۷. طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۵۵۵.    
۸. طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۳۳۱.    
۹. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۵، ص۱۳۷.    
۱۰. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۴۷۴.    



مکارم شیرازی، ناصر، لغات در تفسیر نمونه، برگرفته از مقاله «إِصغاء»، ص۴۹.    


رده‌های این صفحه : لغات سوره تحریم | لغات قرآن




جعبه ابزار