اطلاق فاعل بر مصدر
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
اطلاق فاعل بر
مصدر
به ذکر صیغه
اسم فاعل
و
اراده
مصدر اطلاق میشود و از اقسام
مجاز لغوی
میباشد.
فهرست مندرجات
۱ - یکی از اقسام مجاز لغوی
۲ - پانویس
۳ - منبع
۱ - یکی از اقسام مجاز لغوی
[
ویرایش
]
از اقسام مجاز لغوی، به کاربردن اسم فاعل به جای مصدر است؛ مانند: (لیس لوقعتها کاذبة)؛ "(که) در وقوع آن دروغی نیست".
[۱]
واقعه/سوره۵۶، آیه۲.
در این
آیه
شریفه «کاذبة» اسم فاعل به جای مصدر «تکذیب» به کار رفته و به معنای آن آمده است.
[۲]
زرکشی، محمد بن بهادر، ۷۴۵ - ۷۹۴ق، البرهان فی علوم القرآن (باحاشیه)، ج۲، ص۲۸۷.
[۳]
سیوطی، عبد الرحمان بن ابی بکر، ۸۴۹ - ۹۱۱ق، الاتقان فی علوم القرآن، ج۳، ص۱۲۹.
۲ - پانویس
[
ویرایش
]
۱.
↑
واقعه/سوره۵۶، آیه۲.
۲.
↑
زرکشی، محمد بن بهادر، ۷۴۵ - ۷۹۴ق، البرهان فی علوم القرآن (باحاشیه)، ج۲، ص۲۸۷.
۳.
↑
سیوطی، عبد الرحمان بن ابی بکر، ۸۴۹ - ۹۱۱ق، الاتقان فی علوم القرآن، ج۳، ص۱۲۹.
۳ - منبع
[
ویرایش
]
فرهنگنامه علوم قرانی، برگرفته از مقاله«اطلاق فاعل بر مصدر».
درج مطلب
درباره ما
صفحه نخست
اشتراکگذاری
ایتا
تلگرام
واتساپ
آخرین مطالب اضافه شده
بحث
مقاله
مدرسه فقاهت
کتابخانه
ویکی فقه
جعبهابزار
صفحه تصادفی
فهرست الفبایی
راهنمای ویکیتست
راهنمای تصویری
ورود به سامانه / ایجاد حساب کاربری
العربیة
|
اردو
|
Türkçe
آخرین مطالب اضافه شده
بحث
مقاله
پیشرفته
نمایش تاریخچه
ویرایش
خواندن
صفحه نخست
درج مطلب
آخرین مطالب اضافه شده
اشتراکگذاری
ایتا
تلگرام
واتساپ
مدرسه فقاهت
کتابخانه
ویکی فقه
جعبهابزار
صفحه تصادفی
فهرست الفبایی
راهنمای ویکیتست
راهنمای تصویری