• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

تکرار شرب خمر

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



تکرار شرب خمر از اصطلاحات علم حقوق بوده و به معنای حالت کسی است که پس از محکومیت قطعی در دادگاه صالح به واسطه استعمال و نوشیدن مشروبات سُکرآور، دوباره مرتکب همین جرم شود. بر اساس قانون هرگاه کسی چند بار شرب مسکر بنماید و بعد از دو بار حد بر او جاری شود در مرتبه سوم کشته می‌شود.



خمر در لغت ، به معنی چیزی که نوشیدنش مستی آورد.
[۱] معین، محمد، فرهنگ فارسی معین، ص۱۰۰۵، تهران، سرایش، ۱۳۸۱، چ سوم.
در اصطلاح نیز، به هر مایع مسکر را خمر گویند.
[۲] جعفری لنگرودی، محمد جعفر، ترمینولوژی حقوق، ص۲۶۵، تهران، گنج دانش، ۱۳۸۷، چ ۱۹.
منظور از مسکر چیزی است که قابلیت مست کنندگی را داشته باشد هر چند فعلاً مست نکند.
[۳] زراعت، عباس، شرح ق. م. ۱ پخش حدود، ج۲، ص۱۷، تهران، ‌ ققنوس، ۱۳۸۰، چ اول.
به استعمال مشروبات الکلی یا سکر آور را، شرب خمر گویند.
[۴] شاملو احمدی، محمد حسین، فرهنگ اصطلاحات و عناوین جزائی، ص۲۷۸، اصفهان، دادیار، ۱۳۸۰، چ اول.

تکرار جرم در حقوق به معنی؛ وضعیت مجرمی است که سابقه محکومیت جزائی داشته و مجدداً مرتکب جرم دیگری شده باشد. در این حالت است که تکرار جرم تحقیق پیدا کرده و مجرم مشمول مجازات سنگین‌تر قرار می‌گیرد.
[۵] شامبیاتی، هوشنگ، حقوق جزای عمومی، ج۲، ص۴۱۹، تهران، پاژنگ.
تکرار جرم در حدود به؛ ارتکاب مجدد همان جرم مستوجب حدی است که قبلاً نیز برای آن محکوم شده و حکم اجرا شده است.
[۶] غلامی، حسین، تکرار جرم، ص۵۰، تهران، میزان، ۱۳۸۲، چ اول.
که این مساله در ماده ۱۷۹ قانون مجازات اسلامی صراحتاً بیان شده است:
«هرگاه کسی چند بار شرب مسکر بنماید و بعد از دو بار حد بر او جاری شود در مرتبه سوم کشته می‌شود.»
[۷] قانون مجازات اسلامی، ماده ۱۷۹.



حکم ماده ۱۷۹ قانون مجازات اسلامی مستند به روایات شرعی است؛ از جمله روایتی که امام صادق (علیه‌السّلام) از پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) روایت کرده است: «هر کس شرب خمر کند او را تازیانه بزنید پس اگر دوباره شرب خمر کرد او را تازیانه بزنید و اگر برای مرتبه سوم آنرا تکرار کرد او را بکشید.»
[۸] حر عاملی، محمد بن حسن، وسایل الشیعه الی تحصیل مسائل الشریعه ج۱۸، ص۴۷۶، بیروت ـ لبنان، داراحیاء التراث العربی، بی‌تا، .

؟؟تکرار و تعدد جرم اسباب عام تشدید کیفر هستند و در مواردی که عمل شخص مشمول قواعد تعدد جرم و یا تکرار جرم باشد، دادگاه حسب مورد مکلف و یا مخیر در تشدید کیفر اوست. حکم تعدد جرم در حدود و قصاص و دیات از مقررات عمومی تعدد جرم یعنی مواد ۴۶ و ۴۷ قانون مجازات اسلامی خارج است.
[۹] طاهری نسب، سید یزدالله، تعدد و تکرار جرم در حقوق جزا، ص۱۴۶-۱۴۴، تهران، دانشور، ۱۳۸۱، چ اول.
و حکم آنان همان است که در ابواب حدود، قصاص و دیات ذکر شده است. (تبصره ماده ۴۷ قانون مجازات اسلامی)
اما ماده ۴۸ قانون مجازات اسلامی صرفاً حکم تکرار جرم در جرائم تعزیری و دارای مجازات بازدارنده را تبیین کرده و متعرض احکام تکرا ر جرم در حدود، قصاص و دیات نشده است.
[۱۰] طاهری نسب، سید یزدالله، تعدد و تکرار جرم در حقوق جزا، ص۱۴۶.
حکم تکرار در این موارد را باید یا در مجموعه‌های قوانین و یا در منابع فقهی جستجو کرد و روش یکنواخت و مشخصی را نمی‌توان دید. مثلاً مقنن در مورد حدود سرقت و شرب خمر مجازات تکرار را مشخص کرده و در مواردی ذکری از آن به میان نیاورده است، که به اعتقاد برخی در این، موارد باید به منابع فقهی رجوع کرد. در برخی از موارد نیز اصولاً تکرار موجب تشدید نیست مانند تکرار مستلزم قصاص اعضاء یا دیه یا شرب دوباره خمر. به هر حال، بهترین طریق مراجعه با احکام این جرائم و مجازاتهای آنهاست که در هر مورد روش خاصی وجود دارد. بدیهی است در صورت عدم متنن مشخص قانونی، استناد به منابع فقهی و یا فتاوای معتبر برای تشدید مجازات با توجه به اصل سی و شش قانون اساسی و صراحت آن صحیح نیست.
[۱۱] نوربها، رضا، زمینه حقوق جزای عمومی، ص۴۵۰، تهران، گنج دانش، ۱۳۸۰، چ پنجم.
[۱۲] اصل ۳۶ قانون اساسی: «حکم به مجازات و اجراء آن باید تنها از طریق دادگاه صالح و به موجب قانون باشد.

پس از نشر تعالیم اسلام حجت بر انسانها تمام است و اگر مرتکب جرم شوند باید کیفر شوند، دین اسلام از همان بد و قانونگذاری جزائی به بزهکار اولیه و ثانویه توجه نموده و بین آنها تفاوت عمیقی را قرار داده به نحوی که مجازات مجرم را در صورت داشتن سابقه تحمل کیفر در حدود، و در صورت اجرای چند مرتبه حد در مراحل بعدی تغلیظ می‌کند و غالباً تکرار حدود موجب اجرای حد اعلام در مراتب سوم یا چهارم ارتکاب همان جرم حدی است.
[۱۳] طاهری نسب، سید یزدالله، تعدد و تکرار جرم در حقوق جزا، ص۱۶۳، تهران، دانشور، ۱۳۸۱، چ اول.
از نظر اسلام کیفر باید بازدارنده مجرم و جلو گیرنده دیگران باشد؛ یعنی مجرم را از تکرار جرم باز دارد و برای دیگران به گونه‌ای عبرت آموز باشد که هرگز دست به ارتکاب جرم نزنند، و این در صورتی امکان پذیر است که کیفر جرم به حدی زیان بخش و دردناک باشد که هرگاه مجرم، زیان و درد آن را با سود و لذتی که از جرم عاید او می‌گردد مقایسه کند، صرفه و مصلحت خود را در آن ببیند که از ارتکاب جرم امتناع ورزد.
[۱۴] فیض، علیرضا، مقارنه و تطبیق درحقوق جزای عمومی اسلام، ص۳۸۸، تهران، سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ۱۳۷۹، چ پنجم.

مجرمی که بعد از ارتکاب جرم، متحمل کیفر شده و دوباره سر از ارتکاب معاصی در می‌آورد، واجد حالت خطرناک بیشتری است به همین لحاظ تکرار جرم در حدود، موجب تشدید کیفر می‌گردد.
[۱۵] فیض، علیرضا، مقارنه و تطبیق درحقوق جزای عمومی اسلام، ص۱۶۴.



مبنا و فلسفه تشدید مجازات در صورت تکرار جرم در حدود الهی همان امیدواری شارع به بازدارندگی کیفرهاست و مدّاقه در متون فقه می‌بینیم که تکرار جرم در قصاص، دیات و تعزیرات موضوعیت ندارد، لذا آنچه در فقه اسلامی تحت عنوان تکرار جرم یاد می‌شود همان تکرار حدود است.
[۱۶] فیض، علیرضا، مقارنه و تطبیق درحقوق جزای عمومی اسلام، ص۱۶۴.

نکات موجود در ماده ۱۷۹

۳.۱ - ثبوت حد بر کلیه مسکرات

کلمه مسکر به صورت مطلق بیان شده؛ بنابراین شامل کلیه مسکرات می‌شود. ملاک ثبوت جرم شرب خمر مست کنندگی می‌باشد، بنابراین قاعده آن است که خوردن هر مست کننده‌ای مستوجب حد باشد و تعیین مصداق آن بر عهده عرف است.
[۱۷] زراعت، عباس، شرح ق. م. ا بخش حدود، تهران، ققنوس، ۱۳۸۰، چ اول، جدوم، ص۲۵.
اما مصادیق مشهوری در کتابهای فقهی بیان شده یا در خارج وجود دارد مانند: بِتع؛ مایع گرفته شده از عسل که جوشیده و سفت می‌گردد.
فضیغ؛ عصاره رطب است یعنی خرمائی که تازه شروع به رسیدن می‌کند این مایع اگر بجوشد یا سفت گردد، فضیغ نامیده می‌شود.
نقیع؛ به مایع گرفته شده از کشمش گفته می‌شود.
مِرز؛ به مایع گرفته شده از ذرت و جو اطلاق می‌گردد.
عنبیراء؛ به عصاره ذرت گفته می‌شود به این مایع سُکر نیز گفته می‌شود. جعّه؛ عصاره‌ای است که از جو یا گندم گرفته می‌شود.
فقاع؛ به آب جو گفته می‌شود.
نبیذ؛ به عصاره خرما گفته می‌شود.
عصیر عنبی؛ آب انگوری که به خودی خود بجوشد یا به وسیله آتش یا خورشید بجوشد.
[۱۸] فیض، علیرضا، مقارنه و تطبیق درحقوق جزای عمومی اسلام، ص۲۶ تا ص۲۸.

پس اگر شخصی یک مرتبه نبیذ بخورد و حد بر او اجرا گردد و بار دیگر خمر بخورد و بر او حد اجرا گردد و بار سوم هر مسکر دیگری بخورد، کشته می‌شود. مستند این کلام رواتی است از امام صادق (علیه‌السّلام) که می‌فرماید: «حضرت علی (علیه‌السّلام) به خاطر نبیذ کم هم مانند خمر کم تازیانه می‌زد و در مرتبه سوم شرب نبیذ می‌کشت همان گونه که در مرتبه سوم شرب خمر می‌کشت.»
[۱۹] حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعه، ج۱۸، ص۴۷۶.


۳.۲ - ثبوت حد بر یک قطره مسکر

که امام خمینی (رحمة‌الله‌علیه) در تحریر الوسیله در این مورد فرموده‌اند: «اشکالی در این نیست که مسکر، کم باشد یا زیاد، خوردن آن در ثبوت حد مساوی می‌باشد ولو اینکه یک قطره از آن باشد و فعلاً هم مسکر نباشد، پس آنچه که زیاد آن مسکر باشد در کم آن حد است....»
[۲۰] موسوی خمینی، سید روح‌الله، تحریر الوسیله، مترجم: علی اسلامی، قم، دفتر انتشارات اسلامی، ۱۳۸۳، چ ۲۱، ج۴، ص۲۱۴.


۳.۳ - عدم تعدد حد با اختلاف مسکرات

اگر شخصی یک مرتبه نبیذ بخورد و بار دیگر فقاع بنوشد و یکبار هم نوشابه الکلی دیگری صرف کند ولی در هیچیک از مراحل قبلی حد بر او اجرا نشده باشد برای همه این موارد فقط یکی از مجازات حدی اجرا می‌شود. زیرا این مورد شامل تکرار جرم شرب خمر نمی‌باشد. بلکه مورد از تعدد شرب مسکر و عدم تعدد حد در آن است و مشمول ماده ۱۷۸ قانون مجازات اسلامی است که می‌گوید:
«هرگاه کسی چند بار مسکر بخورد و حد بر او جاری نشود برای همه آنها یک حد کافی است.»
علت اینکه تعدد جرم در اینجا موجب تعدد مجازات نمی‌شود آن است که شرب انواع مسکرات دارای ماهیت یکسانی است و جرائم ارتکابی مختلف نیستند و این مشابه حکمی است که در فقره دوم ماده ۴۷ قانون مجازات اسلامیدر مورد جرائم تعزیری بیان شده است با این تفاوت که در آنجا تعدد جرم می‌تواند از علل تشدید مجازات باشد اما در اینجا نمی‌توان مجازات را تشدید کرد، زیرا میزان حد شرب خمر مجازات ثابتی است که نمی‌توان یک شلاق از آن کم کرد یا یک شلاق به آن افزود.
[۲۱] زراعت، عباس، شرح ق. م. ا بخش حدود، تهران، ققنوس، ۱۳۸۰، چ اول، جدوم، ص۷۸.


۳.۴ - تکرار شرب خمر و قتل

پیش شرط لازم برای تشدید کیفر عبارتست از دارا بودن سابقه دو بار اجرای حد شرب خمر بر مرتکب و بر خلاف تکرار جرم در سایر حدود، در شرب خمر تکرار جرم در مرتبه سوم موجب اجرای حد قتل می‌گردد. (ماده ۱۷۷ ق. م. ا)


سؤال: آیا مواد مخدر نیز همچون مسکرات حرام بوده و استعمال آنها موجب حد است؟
جواب: با توجه به اینکه مواد مخدر نیز آثاری مانند مسکرات دارند یعنی موجب سستی اعضای بدن و اخلال در تعقل و فقدان هوشیاری می‌شوند، ولی باید گفت که حدود شرعی باید توسط شارع تعیین گردد و صرف مشابهت در آثار آن را نمی‌توان موجب اتحاد در حد دانست ولی پیش بینی مجازات تعزیری اشکالی ندارد همانگونه که مجازات‌های سختی هم در قانون مبارزه با مواد مخدر برای آن تعیین شده است.
[۲۲] فیض، علیرضا، مقارنه و تطبیق درحقوق جزای عمومی اسلام، ص۳۷.



۱. معین، محمد، فرهنگ فارسی معین، ص۱۰۰۵، تهران، سرایش، ۱۳۸۱، چ سوم.
۲. جعفری لنگرودی، محمد جعفر، ترمینولوژی حقوق، ص۲۶۵، تهران، گنج دانش، ۱۳۸۷، چ ۱۹.
۳. زراعت، عباس، شرح ق. م. ۱ پخش حدود، ج۲، ص۱۷، تهران، ‌ ققنوس، ۱۳۸۰، چ اول.
۴. شاملو احمدی، محمد حسین، فرهنگ اصطلاحات و عناوین جزائی، ص۲۷۸، اصفهان، دادیار، ۱۳۸۰، چ اول.
۵. شامبیاتی، هوشنگ، حقوق جزای عمومی، ج۲، ص۴۱۹، تهران، پاژنگ.
۶. غلامی، حسین، تکرار جرم، ص۵۰، تهران، میزان، ۱۳۸۲، چ اول.
۷. قانون مجازات اسلامی، ماده ۱۷۹.
۸. حر عاملی، محمد بن حسن، وسایل الشیعه الی تحصیل مسائل الشریعه ج۱۸، ص۴۷۶، بیروت ـ لبنان، داراحیاء التراث العربی، بی‌تا، .
۹. طاهری نسب، سید یزدالله، تعدد و تکرار جرم در حقوق جزا، ص۱۴۶-۱۴۴، تهران، دانشور، ۱۳۸۱، چ اول.
۱۰. طاهری نسب، سید یزدالله، تعدد و تکرار جرم در حقوق جزا، ص۱۴۶.
۱۱. نوربها، رضا، زمینه حقوق جزای عمومی، ص۴۵۰، تهران، گنج دانش، ۱۳۸۰، چ پنجم.
۱۲. اصل ۳۶ قانون اساسی: «حکم به مجازات و اجراء آن باید تنها از طریق دادگاه صالح و به موجب قانون باشد.
۱۳. طاهری نسب، سید یزدالله، تعدد و تکرار جرم در حقوق جزا، ص۱۶۳، تهران، دانشور، ۱۳۸۱، چ اول.
۱۴. فیض، علیرضا، مقارنه و تطبیق درحقوق جزای عمومی اسلام، ص۳۸۸، تهران، سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ۱۳۷۹، چ پنجم.
۱۵. فیض، علیرضا، مقارنه و تطبیق درحقوق جزای عمومی اسلام، ص۱۶۴.
۱۶. فیض، علیرضا، مقارنه و تطبیق درحقوق جزای عمومی اسلام، ص۱۶۴.
۱۷. زراعت، عباس، شرح ق. م. ا بخش حدود، تهران، ققنوس، ۱۳۸۰، چ اول، جدوم، ص۲۵.
۱۸. فیض، علیرضا، مقارنه و تطبیق درحقوق جزای عمومی اسلام، ص۲۶ تا ص۲۸.
۱۹. حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعه، ج۱۸، ص۴۷۶.
۲۰. موسوی خمینی، سید روح‌الله، تحریر الوسیله، مترجم: علی اسلامی، قم، دفتر انتشارات اسلامی، ۱۳۸۳، چ ۲۱، ج۴، ص۲۱۴.
۲۱. زراعت، عباس، شرح ق. م. ا بخش حدود، تهران، ققنوس، ۱۳۸۰، چ اول، جدوم، ص۷۸.
۲۲. فیض، علیرضا، مقارنه و تطبیق درحقوق جزای عمومی اسلام، ص۳۷.



سایت پژوهه، برگرفته از مقاله «تکرار شرب خمر»، تاریخ بازیابی ۹۹/۶/۳.    






جعبه ابزار