شناسایی دولت و کشور (فقه سیاسی)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
شناسایی دولت و کشور شناسایی
دولتها در
حقوق بینالملل عملی است که طی آن دولتهای موجود، یک دولت نوبنیاد با
حاکمیت سیاسی مستقل را به رسمیت میشناسند.
این فرایند در گذشته عمدتاً بر پایه عرف در روابط بینالمللی انجام میشد.
از قرن هجدهم به بعد، شناسایی دولتها به تدریج به یک نهاد حقوقی و شرطی مهم برای حضور در جامعه بینالمللی تبدیل شد.
مسأله شناسایی دولتها كه در نظام بينالمللى مبناى عضويت در جامعه بينالمللى تلقى مىشود، عبارت از عملى است كه از طرف دولتهاى قديمى در جهت به رسميت شناختن دولتى نو بنياد انجام مىگيرد، به اينگونه كه دولتى گواهى مىكند جمعيتى با يک قدرت مستقل سياسى در سرزمينى استقرار يافته است.
عمل شناسایى دولتها در تاريخ گذشته روابط ملتها، به صورت يک امر سنتى در صحنه روابط بينالمللى انجام مىگرفته و در حد يک قاعده عرفى عمل مىشده است.
به تدريج از قرن هيجدهم به شكل يک نهاد حقوقى درآمد.
با تشكيل سازمانهاى بينالمللى به عنوان يک ضرورت در استيفاى حقوق بينالمللى و مزاياى ناشى از عضويت در جامعه بينالمللى مطرح گرديد.
•
عمید زنجانی، عباسعلی، فقه سیاسی، ج۳، ص۳۴۳.
