• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

قطبیت

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف





اصل قطبيت و مركزيت، از مباحث مطرح در فقه سیاسی است.
رهبر اسلامی بايد چون قطبى جامعه را بر محور مكتب به حركت در آورد.
امیرالمؤمنین (علیه‌السّلام) امامت خويش را به قطب الرحی تشبيه مى‌كند.



رهبرى در نظام توحيدى مبتنى بر يك سلسله اصول كلى است كه توجه به اين اصول ضرورى است.
این اصول عبارتند از: اصل حکمت الگوئی از نظام آفرینش، اصل عدالت و قسط، اصل برابری و نفی تبعیض، اصل قطبیت و مرکزیت، اصل رهبری و هدایت، اصل شورا، اصل احترام به افکار و آزادی‌ها، اصل قاطعیت، اصل اخوت اسلامی، اصالت و حاکمیت ارزش‌های اسلامی، اصل نفی تحمیل و اکراه، اصل ذوب در مکتب و تشکیلات، اصل عطوفت و مهرورزی به مردم، اصل مسئولیت خواستن، اصل مراعات معیارهای گزینش، اصل اسوه بودن، اصل شناخت صحیح از انسان.
در این مقاله به بررسی اصل قطبیت و مرکزیت می‌پردازیم.


رهبر اسلامى بايد در مركز ایدئولوژیک جامعه قرار گيرد و چون قطبى جامعه را بر محور مكتب به حركت در آورد: «و اولو العزم من الرسل و عليهم دارت الرحا.»


در خطبه سوم نهج البلاغه نيز اميرالمؤمنين (علیه‌السّلام) امامت خويش را به «قطب الرحى» تشبيه مى‌كند: «وَإِنَّمَا أَنَا قُطْبُ الرَّحَا.»


۱. طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ماده «دار»، ج۲، ص۱۶۱.    
۲. سیدرضی، محمد بن حسین، نهج البلاغه، ص۴۱، خطبه۳.    



عمید زنجانی، عباس‌علی، فقه سیاسی، ج۲، ص۲۸۲.    






جعبه ابزار