مقایسه دیدگاه اسلامی و عمل استکباری (فقه سیاسی)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
مقایسه دیدگاه اسلامی و عمل استکباری، از مباحث
فقه سیاسی است.
این موضوع بررسی میکند که چگونه
قدرت نظامی میتواند برای حفاظت از
صلح و مقابله سریع با
تجاوز به کار گرفته شود.
تجربه
بینالمللی نشان میدهد که ابرقدرتها گاه صلح را بهانهای برای پیشبرد منافع و اعمال نفوذ خود قرار میدهند.
دیدگاه اسلامی قدرت نظامی را ابزاری بازدارنده میداند و آن را از
سیاستهای تجاوزکارانه متمایز میسازد.
گاه سؤال میشود که چه تضمینی وجود دارد این اصل در راستای تشدید رقابتهای تسلیحاتی به
جنگ و تجاوز نیانجامد؟ بهویژه این سیاست هم اکنون در عمل در صحنه بینالمللی نه تنها نتیجه مثبتی در جهت تحکمی مبانی صلح و
امنیت جهانی به بار نیاورده، بلکه خود بر تشنجّات و عوامل تهدید کننده صلح افزوده و نهایتاً در شکل یک ابرقدرت در حال تجاوز دائمی ظاهر گردیده است.
در شرایط کنونی جهان نه این است که
آمریکا خود را در قالب یک
ژاندارم نیرومند حافظ
صلح بینالمللی میپندارد.
برای ایفای این مسؤلیت بزرگ پنداری همواره برحق داشتن برترین تسلیحات نظامی پافشاری میکند و سیاستها و عملیات تجاوزکارانهاش را در
آسیا و
آفریقا و حتی در
اروپا به بهانه حفظ صلح و جلوگیری از تجاوز و مقابله با عوامل تهدیده کننده توجیه میکند.
تا آنجا که
ملتهای در حال مبارزه برای کسب استقلال و دفع تجاوز را به عنوان عامل تهدید کننده صلح سرکوب مینماید و از سیاست پاسداری از صلح و نیروهای واکنش سریع صرفاً به عنوان ابزاری برای پیشبرد اهداف تجاوزکارانه که از آن گاه به منافع ملی آمریکا و گاه به صلح منطقه و نظایر آن تعبیر میشود استفاده میکند.
آیا آنچه که از این
آیه قرآن و از سیاست کلی صلح مسلح و قدرت نظامی برای پاسداری از صلح و توانمندی برای مقابله سریع در برابر متجاوز برداشت میشود جز آن چیزی است که
جهان امروز در تجربه آن ناکام مانده است؟! و اگر این نیست پس تفاوت آن دو چیست و چه تضمینی وجود دارد که دیدگاه اسلامی در عمل به سرنوشت سیاست تجربه شده دچار نگردد؟
•
عمید زنجانی، عباسعلی، فقه سیاسی، ج۵، ص۱۱۸.
