نظریه ایجادی و تأسیسی شناسایی (فقه سیاسی)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
نظریه ایجادی و تأسیسی شناسایی، عامل اعطای
مشروعیت و شخصیت حقوقی بینالمللی به دولت جدید میداند.
بر اساس این نظریه، دولت تازه تنها پس از شناسایی از سوی دولتهای موجود میتواند به عنوان عضو جامعه بینالمللی از حقوق
حاکمیت،
استقلال و مشارکت در روابط بینالمللی بهرهمند شود.
مفاد اين نظريه آن است كه دولتهاى قديمى درباره
حق موجوديت و حاكميت دولت جديد نظر مىدهند و بدين وسيله كشور جديد صلاحيت موجوديت پيدا مىكند و داراى استقلال و حق حاكميت و مشروعيت مىگردد.
بارزترين اثر حقوقى اين نوع شناسایى آن است كه كشور جديد به اين وسيله داراى شخصيت حقوقى بينالمللى مىگردد و با احراز چنين حالتى قادر به استيفاى حقوق و منافع خود در جامعه بينالمللى مىشود.
•
عمید زنجانی، عباسعلی، فقه سیاسی، ج۳، ص۳۵۰.
