اصل برابری و نفی تبعیض، از مباحث مطرح در فقه سیاسی بوده که رهبری در نظام توحیدی مبتنی بر آن است. این اصل از مبانی ساختاری رهبری و ناظر به تساوی ذاتی انسانها در خلقت است. این اصل، نفی امتیاز بر پایه نژاد، قدرت، ثروت و نیز تساوی در بهرهمندیهای عمومی و در برابر قانون را اقتضا میکند. برابری در حقوق، تکالیف و یکسانی در حقطلبی، به منزله شاخص هنجاری عدالت در نظام رهبری اسلامی تثبیت شده است.
مسئله برابرى و نفى تبعيض در نظام اسلامى و در شيوه رهبرى تا آنجا پيشرفته است كه به صورت يك شعار براى رهبرى اسلامى در آمده است: «وَعَلِمُوا أَنَّ النَّاسَ عِنْدَنَا فِي الْحَقِّ أُسْوَةٌ.»
