• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

علم نجوم‌

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



منبع: علم نجوم
مقالات مرتبط: ستاره‌شناسی.

علم نجوم دانش اخترشناسی است؛ و آن علمی است که حرکات و حالات ستارگان با یکدیگر و نیز اثرات آنها بر روی زمین را بیان می‌کند.
به سبب اختلاف روایات وارد شده درباره علم نجوم که هم نکوهش شده و هم ستایش شده، علماء نیز در حرمت یاد دادن و یاد گرفتن علم نجوم اختلاف کرده‌اند.
از آن به مناسبت در باب تجارت سخن گفته‌اند.



نجوم، جمع نجم، به معنای ستاره است. دانش نجوم، دانشی است که در آن، حرکات و حالات ستارگان با یکدیگر و نیز اثرات آنها بر روی زمین بیان می‌شود.
[۱] دهخدا، علی اکبر، لغت‌نامه دهخدا، واژۀ «نجوم».
برخی آن را به دانش شناسایی بخشی از جهان هستی که در ورای جو قرار دارد و بررسی قوانین فیزیکی مربوط به آن، تعریف کرده‌اند.
[۲] انوری، حسن، فرهنگ بزرگ سخن، واژۀ «نجوم».


در مورد صحت و عدم صحت یاد دادن و یاد گرفتن علم نجوم، هم در روایات و هم در دیدگاه علماء اختلاف است.

۲.۱ - در روایات

در روایات از علم نجوم، هم نکوهش و هم ستایش شده است. مضمون برخی روایات این است که علم نجوم علمی است که منافعش‌ اندک و زیان‌هایش بسیار است، و مفاد بعضی دیگر، چنین است که‌ اندک آن نفعی نمی‌بخشد و زیاد آن درک نمی‌شود؛ چنان‌که در روایتی از رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم)، از نظر و (اندیشه) کردن در ستارگان نهی شده است.در مقابل، در بعضی دیگر از روایات آمده است: دانش نجوم از دانش‌های انبیاء است که خداوند ایشان را به آن اختصاص داده است. اهل بیت ‌(علیهم‌السّلام) نیز عالم به آن هستند و نظر کردن دیگران در ستارگان روا شمرده شده است. در روایتی آمده است: «حضرت ادریس (علیه‌السّلام) نخستین کسی است که درباره ستارگان سخن گفته است».

۲.۲ - دیدگاه علماء

به سبب اختلاف روایات، در حرمت یاد دادن و یاد گرفتن علم نجوم نیز اختلاف شده است. برخی آن را از علوم جایز و مباح شمرده و تعلیم و تعلم و نظر در آن و عمل به آن را جایز دانسته و گفته‌اند: حرکات، اوضاع و حالات ستارگان، بــر حوادثی دلالت دارند که در زمین پدید می‌آیند؛ لیکن خداوند می‌تواند آن حوادث را به سبب صدقه دادن، دعا کردن و مانند آن از دیگر اسباب، تغییر دهد. البته اعتقاد به مؤثر بودن این حرکات و اوضاع؛ چه به نحو استقلال و یا مشارکت با خدا در تاثیرگذاری، حرام، بلکه کفر است و روایات نکوهش کننده ناظر به این اعتقاد است. برخی به حرمت تعلیم و تعلم علم نجوم قائل شده‌اند و بسیاری حرمت آن را به اعتقاد تاثیر داشتن اوضاع و حرکات در رخدادها مقید کرده‌اند. بنابراین، در صورت عدم اعتقاد به آن و قول به اینکه این حرکات و اوضاع صرفا نشانه‌هایی بر بروز حوادثی در زمین می‌باشند، تعلیم و تعلم آن حرام نخواهد بود.البته فراگیری علم نجوم برای شناسایی چگونگی حرکت‌های ستارگان و سیارات و نیز حالات آنها از تربیع، تثلیث و غیر آن و کسوف و خسوف و طلوع و غروب و دخول ماه یا خورشید در برج‌ها و نیز درجات آنها که مبتنی بر علم حساب می‌باشد، جایز است.

۱. ↑ دهخدا، علی اکبر، لغت‌نامه دهخدا، واژۀ «نجوم».
۲. ↑ انوری، حسن، فرهنگ بزرگ سخن، واژۀ «نجوم».
۳. ↑ حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعة، ج۱۷، ص۱۴۱-۱۴۴.    
۴. ↑ علامه مجلسی، مرآة العقول، ج۲۶، ص۴۷۴ – ۴۷۶.    
۵. ↑ فیض کاشانی، محمدمحسن، الوافی، ج۲۶، ص۵۲۰.    
۶. ↑ نراقی، احمد، مستند الشیعة، ج۱۴، ص۱۱۸-۱۲۴.    
۷. ↑ نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج۲۲، ص۱۰۷ – ۱۰۸.    
۸. ↑ علامه مجلسی، مرآة العقول، ج۵، ص۳۶۷.    
۹. ↑ حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعة، ج۱۱، ص۳۷۰.    
۱۰. ↑ حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعة، ج۱۷، ص۱۴۱.    
۱۱. ↑ نراقی، احمد، مستند الشیعة، ج۱۴، ص۱۱۸ - ۱۲۰.    
۱۲. ↑ محقق کرکی، علی بن حسین، جامع المقاصد، ج۴، ص۳۲.    
۱۳. ↑ کاشف الغطاء، حسن، انوار الفقاهة (المکاسب)، ص۵۵.    
۱۴. ↑ سبزواری، سیدعبدالاعلی، مهذب الاحکام، ج۱۶، ص۸۹.    
۱۵. ↑ علامه حلی، منتهی المطلب، ج۱۵، ص۳۹۰.    
۱۶. ↑ کاشف الغطاء، حسن، انوار الفقاهة (المکاسب)، ص۵۶ – ۵۷.    



• فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت (علیهم‌السلام)، ج۸، ص۵۰۴.


رده‌های این صفحه : تجارت | نجوم




جعبه ابزار