• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

مَقالِید (لغات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف





مَقالِيد:(لَهُ مَقاليدُ السَّمَاواتِ)        
«مَقالِيد» از مادّه‌ «قَلْد» به گفته غالب ارباب لغت، جمع‌ «مقليد» است (هر چند «زمخشری» در «کشّاف» مى‌گويد: اين كلمه مفردى از جنس خود ندارد) و «مقليد» و «اقليد» هر دو به معناى‌ «كليد» است، و به گفته «لسان العرب» و بعضى ديگر، اصل آن از «كليد» فارسى گرفته شده، و در عربى نيز، به همين معنا استعمال مى‌شود. بنابراين‌ (مَقالِيْدُ السَّمَاواتِ وَ الارْضِ) به معناى كليدهاى آسمان‌ها و زمين مى‌باشد.
به گفته بعضى از فرهنگ نويسان فارسى: «كليد» معربش «اقليد» و «اكليل» و «مقلاد» ابزارى است كه به آن قفل را گشايند و بندند.
اين كلمه در بسيارى از مواقع، به صورت كنايه از تسلط كامل بر چيزى به كار مى‌رود، گفته مى‌شود: كليدِ اين كار در دست من است، يعنى راه و برنامه و شرايط پيروزى آن، همه در اختيار من قرار دارد.



ترجمه و تفاسیر آیات مرتبط با مَقالِيد:

۱.۱ - آیه ۶۳ سوره زمر

(لَهُ مَقَالِيدُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ وَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِ اللَّهِ أُوْلَئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ)     (كليدهاى آسمان‌ها و زمين از آن اوست؛ و كسانى كه به آیات خداوند كافر شدند زيانكاران واقعى هستند.)
علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: كلمه مقاليد - به طورى كه گفته‌اند [۹]    - به معناى كليدها است، و اين كلمه جمعى است كه مفرد ندارد. منظور از مفاتيح و مقاليد آسمان‌ها و زمين، مفاتيح خزاين آسمان و زمين است. (دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان: )

۱.۲ - آیه ۱۲ سوره شوری

(لَهُ مَقَالِيدُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَن يَشَاءُ وَ يَقْدِرُ إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ )     (كليدهاى آسمان‌ها و زمين از آن اوست؛ روزى را براى هر كس بخواهد گسترده مى‌سازد يا تنگ مى‌گيرد؛ او به همه چيز داناست.)
علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: كلمه مقاليد به معناى مفاتيح (كليدها) است، و اثبات مقاليد براى آسمان‌ها و زمين دلالت دارد بر اين‌كه آسمان‌ها و زمين گنجينه‌هايى هستند براى آن‌چه كه در عالم به ظهور مى‌رسد، و آن‌چه از حوادث و آثار وجودى كه به وقوع مى‌پيوندد. (دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان: )


۱. ↑ زمر/سوره۳۹، آیه۶۳.    
۲. ↑ شوری/سوره۴۲، آیه۱۲.    
۳. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۶۸۲.    
۴. ↑ طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۳، ص۱۳۱.    
۵. ↑ لغت مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱۹، ص۵۴۶.    
۶. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۲۰، ص۳۹۱.    
۷. ↑ زمر/سوره۳۹، آیه۶۳.    
۸. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۶۵.    
۹. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۴۳۸.    
۱۰. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۲۸۹.    
۱۱. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۱، ص۲۰۸.    
۱۲. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۷۹۰.    
۱۳. ↑ شوری/سوره۴۲، آیه۱۲.    
۱۴. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۸۴.    
۱۵. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۸، ص۳۳.    
۱۶. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۸، ص۲۶.    
۱۷. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۲، ص۱۰۶.    
۱۸. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۳۷.    



• مکارم شیرازی، ناصر، لغات در تفسیر نمونه‌، بر گرفته از مقاله «مَقالِید»، ص۵۴۳.    






جعبه ابزار