• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

نسبت زجری

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



نسبت زجری به نسبت حاکی از منع ایجاد فعل در خارج اطلاق می‌شود و در اصول فقه کاربرد دارد.



نسبت زجری یا امساکی، نوعی نسبت انشایی است که در نواهی وجود دارد و «موضوع له» صیغه نهی بوده و بر منع ایجاد نسبت بین فاعل و حدث در خارج دلالت می‌نماید؛ برای مثال، در جمله «لا تذهب»، متکلم از مخاطب می‌خواهد ذهاب از او سر نزند و او را از رفتن منع می‌نماید؛ یعنی می‌تواند نسبتی بین ذهاب(حدث) و مخاطب(فاعل) باشد که متکلم از آن نهی می‌کند و با نهی ، مانع از ایجاد این نسبت در خارج می‌گردد.
[۱] صدر، محمد باقر، دروس فی علم الاصول، ج۱، ص۹۵.
[۲] صدر، محمد باقر، دروس فی علم الاصول، ج۱، ص۲۲۹.



۱. ↑ صدر، محمد باقر، دروس فی علم الاصول، ج۱، ص۹۵.
۲. ↑ صدر، محمد باقر، دروس فی علم الاصول، ج۱، ص۲۲۹.
۳. ↑ صدر، محمد باقر، المعالم الجدیدة للاصول، ص۱۳۴.    



فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «نسبت زجری».



جعبه ابزار