سنت فعلی2

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



سنت فعلی به فعل صادر شده از معصوم علیه‌السّلام به قصد تشریع اطلاق می‌شود.


تعریف

[ویرایش]

سنت فعلی، به عملی گفته می‌شود که معصوم علیه‌السّلام آن را به قصد تشریع انجام داده باشد، مانند وضو گرفتن، نماز خواندن و حج به جا آوردن. از پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم نقل شده که فرمود: «صلّوا کما رایتمونی اُصَلّی؛ نماز بخوانید آن گونه که من می‌خوانم»؛ یعنی بر شما واجب است که از اعمال من پیروی کنید.بنابراین، اگر عملی از معصومی علیه‌السّلام صادر شود، کمترین چیزی که از آن فهمیده می‌شود این است که آن عمل جایز بوده و حرام نمی‌باشد؛ همان گونه که ترک عملی از سوی معصوم علیه‌السّلام بر این دلالت دارد که آن عمل واجب نیست؛

← مثال


برای مثال، اگر معصوم هنگام دیدن هلال، دو رکعت نماز به جا آورد، این عمل اگر بر وجوب یا استحباب آن عمل دلالت نداشته باشد، دست کم بر مشروعیت و عدم حرمت آن عمل دلالت می‌کند و یا اگر معصوم علیه‌السّلام در نماز قنوت را به جا نیاورد، این ترک معصوم، اگر بر حرمت آن عمل دلالت نداشته باشد، دست کم بر عدم وجوب آن دلالت می‌کند، به دلیل این که معصوم علیه‌السّلام هرگز مرتکب حرام نمی‌شود و ترک واجب نمی‌کند.
[۱] زحیلی، وهبه، الوجیز فی اصول الفقه، ص۳۵.
[۲] ولایی، عیسی، فرهنگ تشریحی اصطلاحات اصول، ص۲۱۶.
[۳] محمدی، علی، شرح اصول فقه، ج۳، ص (۱۲۰-۱۱۹).
[۴] ابو زهره، محمد، اصول الفقه، ص۹۷.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. زحیلی، وهبه، الوجیز فی اصول الفقه، ص۳۵.
۲. ولایی، عیسی، فرهنگ تشریحی اصطلاحات اصول، ص۲۱۶.
۳. محمدی، علی، شرح اصول فقه، ج۳، ص (۱۲۰-۱۱۹).
۴. ابو زهره، محمد، اصول الفقه، ص۹۷.


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «سنت فعلی».



جعبه ابزار