صخابه

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



صَخّابَه، به زن فرياد كش و پر سروصدا می‌گویند.


معنای لغوی

[ویرایش]

صَخْب در لغت به معناى فرياد زدن و سر و صدا كردن آمده است و صخّابه بر زنى اطلاق مى‌شود كه بسيار فريادمى‌كشد و سر و صدا به راه مى‌اندازد
[۱] الوافى، ج۲۱، ص۶۸.
[۳] مجمع البحرين، واژه «صخب».
برخى لغويان صخّابه را به سليطه، زن بد زبان و سلطه جو معنا كرده‌اند
[۴] معجم مقاييس اللغة و تاج العروس، واژه «سلط».
.

کاربرد فقهی

[ویرایش]

از عنوان ياد شده در باب نكاح نام برده‌اند.

کراهت ازدواج با صخّابه

[ویرایش]

از جمله زنانى كه ازدواج با آنان کراهت دارد، صخّابه است.
[۵] نزهة الناظر، ص۹۹.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. الوافى، ج۲۱، ص۶۸.
۲. الحدائق الناضرة، ج۲۳، ص۲۴.    
۳. مجمع البحرين، واژه «صخب».
۴. معجم مقاييس اللغة و تاج العروس، واژه «سلط».
۵. نزهة الناظر، ص۹۹.
۶. وسائل الشیعة، ج۲۰، ص۲۸.    
۷. الحدائق الناضرة، ج۲۳، ص۲۴.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام، زیر نظر آیت‌الله محمود هاشمی‌شاهرودی، ج۵، برگرفته از مقاله صخّابه.    



جعبه ابزار