ظاهر (خام)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



ظاهر، مقابل باطن ؛ بخش آشکار یا بیرونی از هر چیز یا هر شخص از الفاظ فتوا آنچه بر حسب لغت از لفظ فهمیده می‌شود؛ مقابل نصّ است.


احکام مرتبط

[ویرایش]

از عنوان یاد شده به معنای اول به مناسبت در بابهای طهارت و صلات سخن گفته‌اند.

← در طهارت


در وضو و غسل شستن ظاهر اعضا کفایت می‌کند و شستن باطن آنها مانند درون دهان ، بینی و گوش لازم نیست.
[۲] العروة الوثقی، ج۱، ص۳۵۵.
[۳] العروة الوثقی، ج۱، ص۳۹۳.

چنان که در شستن محاسن در وضو ، شستن ظاهر آن کفایت می‌کند، مگر آنکه موهای صورت به اندازه‌ای کم باشد که پوست پیدا باشد.
در شستن مخرج غایط، شستن ظاهر آن کافی است و شستن باطن لازم نیست.
در مسح بر جبیره پاک بودن ظاهر آن کفایت می‌کند و نجس بودن باطن جبیره اشکال ندارد.
[۸] العروة الوثقی، ج۱، ص۴۴۷.

در تیمّم چنانچه با باطن دست نتوان تیمّم کرد، تیمّم با ظاهر و پشت دست انجام می‌گیرد.
[۹] وسیلة النجاة، ص۹۹.


← در صلات


چنان که در صورت عدم امکان گذاردن کف دست بر زمین در حال سجده ، گذاشتن ظاهر و پشت دست کفایت می‌کند.
[۱۳] مهذب الاحکام، ج۶، ص۴۳۱.


حسن ظاهر

[ویرایش]

اکثر قدما بنابر آنچه به آنان نسبت داده شده عدالت را به حسن ظاهر تعریف کرده‌اند. مراد از آن این است که ظاهر شخص از دیدگاه شرع نیکو باشد و پایبندی به احکام شرع در گفتار و رفتار او تجلی یابد.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. جواهر الکلام، ج۳، ص۸۴-۸۵.    
۲. العروة الوثقی، ج۱، ص۳۵۵.
۳. العروة الوثقی، ج۱، ص۳۹۳.
۴. تحریر الوسیلة، ج۱، ص۴۰.    
۵. جواهر الکلام، ج۲، ص۱۵۹.    
۶. تحریر الوسیلة، ج۱، ص۲۱.    
۷. جواهر الکلام، ج۲، ص۲۷.    
۸. العروة الوثقی، ج۱، ص۴۴۷.
۹. وسیلة النجاة، ص۹۹.
۱۰. خویی، منهاج الصالحین، ج۱، ص۱۰۱.    
۱۱. گلپایگانی، هدایة العباد، ج۱، ص۱۰۳.    
۱۲. العروة الوثقی، ج۲، ص۵۵۹.    
۱۳. مهذب الاحکام، ج۶، ص۴۳۱.
۱۴. جواهر الکلام، ج۱۳، ص۲۹۰.    
۱۵. مستند الشیعة، ج۱۸، ص۷۰.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام، ج۵، ص۲۵۰، برگرفته از مقاله «ظاهر».    



جعبه ابزار