• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

اراده تام

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



اراده تام به میل شدید به تحقق مراد و عدم رضایت به ترک آن اطلاق می‌شود.



اراده تام، مقابل اراده ناقص می‌باشد و آن، اراده مؤکد و شدیدی است که در نفس مولا (مرید) برای دست یابی به مطلوب (مراد) خارجی به وجود می‌آید، به طوری که راضی به دست برداشتن از آن نیست؛ به بیان دیگر، اراده تام، یعنی اراده شدید به مراد، بدون جواز ترک آن، مانند: اراده تعلق گرفته به انجام دادن واجبات .
در کتاب « بحوث فی علم الاصول » آمده است: «ارادة المولی و طلبه و هی تارة شدیدة کما فی الواجبات و اخری ضعیفة کما فی المستحبات؛ اراده و طلب مولا گاهی شدید است، مانند: طلب او در واجبات و گاهی ضعیف است، مانند: طلب او در مستحبات ».


۱. صدر، محمد باقر، بحوث فی علم الاصول، ج۲، ص۲۰.    
۲. سبحانی تبریزی، جعفر، الموجز فی اصول الفقه، ج۱، ص۵۵.    
۳. نائینی، محمد حسین، فوائد الاصول، ج۱، ص (۱۳۷-۱۳۵).    



فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «اراده تام».

رده‌های این صفحه : اراده




جعبه ابزار