امنیت مستضعفان
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
امنيت مستضعفان، در
فقه سیاسی بالاترین مرحله سعادت فرد و
جامعه است که در سایه
رفاه عمومی میسر میشود.
امام خمینی (رحمتاللهعلیه) رفاه عمومى را هدف راهبردى و حفظ
اسلام و اصول
انقلاب را شرط تأمين آن مىدانستند.
امنیت واقعی در سایه تأمین رفاه و احیای حقوق محرومان حاصل میشود.
طمأنينه،
آرامش و امنيت واقعى كه اسلام آن را بالاترين مرحله سعادت فرد و جامعه مىشمارد و در
قرآن آن را به عنوان پاداش مبارزه و
جهاد براى
مستضعفان در حال مبارزه نويد داده است:
(وَعَدَ اَللّهُ الَّذينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَ عَمِلُوا الصّٰالِحاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فی الْأَرْضِ)) در سايه رفاه عمومى ميسر مىباشد.
از اين رو امام (رحمتاللهعلیه) علاقمند بودند كه همه افراد
ملت ایران در
رفاه باشند تا از نعمت امنيت همگانى برخوردار گردند.
هنگامى كه تأمين رفاه مطلوب به عنوان يك هدف راهبردى در سياستهاى كلان
دولت جايگاه مطلوبى بيابد و نظام اقتصاد سياسى بر اين پايه شكل بگيرد مىتوان به امنيت براى محرومان در جامعه اميدوار بود كه حقوق آنان در جامعه مورد تعرض قرار نگيرد و مستضعفان فداى رفاهطلبى مرفهين بىدرد نگردند.
نكته مهم در انديشه امام (رحمتاللهعلیه) در
اقتصاد سیاسی فرق نهادن بين هدف راهبردى رفاه عمومى و سياست رفاهطلبى قشر مرفه جامعه است كه اولى جامعه را به امنيت محرومان و دومى آن را به اسارت مستضعفان و قربانىشدن قشر آسيبپذير براى تأمين خواستههاى مرفهان بىدرد مىكشاند.
امام (رحمتاللهعلیه) راه دوم را شايسته ملت مبارز و مدافع ارزشهاى راستين اسلام نمىدانست و روح انقلاب را با رفاهطلبى مغاير مىشمرد و مبارزه، قيام، آخرت طلبى و انقلاب را سازگار با رفاهطلبى، دنياخواهى و راحتطلبى نمىدانست.
هرگونه تلاش براى تأمين رفاه عمومى را مشروط به فداكارى در راه تضمين معنويات جامعه مىنمود.
در ديدگاه امام (رحمتاللهعلیه) جامعهاى كه در حال مبارزه براى تأمين رفاه و احياى حقوق محرومان است حتى قبل از آن كه به هدف خود برسد آرامش و امنيت را براى اقشار محروم بازگردانده است و تجلى اين نوع امنيت در راست قامتى و استوارى قدم، اقشار محروم در حفاظت از دستاوردهاى قيام و پاسدارى از انقلاب در برابر
دشمنان مىباشد. امام (رحمتاللهعلیه) ضمن اشاره به كمبودها و نارسايیها معقتد بود كه چيزى كه همه مردم ما فراتر از آن را فكر مىكنند مسأله حفظ اسلام و اصول انقلاب است.
مردم ايران ثابت كردهاند كه تحمل گرسنگى و تشنگى را دارند ولى شكست انقلاب و ضربه به اصول آن را هرگز نخواهند پذيرفت.
•
عمید زنجانی، عباسعلی، فقه سیاسی، ج۴، ص۲۳۰-۲۳۱.
