اصل ذوب در مکتب و تشکیلات از مباحث مطرح در فقه سیاسی است. این اصل چنان تقوی، عدالت و احساس مسئوليت در برابر خدا و جامعه را در وجود رهبر حاكم میگرداند كه فقط در اندیشه تشکیلاتی است كه حاکمیت مكتب را تأمين كند.
تقوى، عدالت و احساس مسئوليت در برابر خدا و جامعه در وجود رهبر آنچنان حاكم است كه وى هرگز خود را نمىبيند و آنچه براى او مطرح است مكتب و تشكيلاتى است كه حاكميت مكتب را تأمين مىكند. ذوبشدن در مكتب و اراده خدا به حدى است كه او را از بهره گرفتن از مواهب مشروع و حقوق شخصى نيز بازمىدارد و از خود بیخود مىكند: (فَلَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَفْسَكَ عَلَىٰ آثَارِهِمْ إِنْ لَمْ يُؤْمِنُوا بِهَٰذَا الْحَدِيثِ أَسَفًا.)
