• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

لوذ (مفردات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف




لَوْذ (به فتح لام و سکون واو) از واژگان قرآن کریم به معنای پناه بردن و مخفی شدن است. از مشتقات این واژه در آیات قرآن لِواذ (به کسر لام) مصدر به معنی فاعل به معنای پناه برنده و مخفی شونده است. «لِواذ» فقط یک بار در قرآن آمده است.



لَوْذ: پناه بردن و مخفی شدن است. لِواذِ به شی‌ء، پناه بردن به آن و مخفی شدن به وسیله آن است، «لاذ الرّجل بالجبل لواذا و لیاذا: استتر به و التجا».


(قَدْ یَعْلَمُ اللَّهُ الَّذِینَ یَتَسَلَّلُونَ مِنْکُمْ‌ لِواذاً) تسلّل خارج شدن است به طور پنهانی، موقعی که رسول خدا (صلّی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلّم) مردم را به کاری دعوت می‌کردند، بعضی‌ها در پشت سر، بعضی به طور پنهانی از مسجد خارج می‌شدند. «لِواذ» مصدر به معنی فاعل است، یعنی: «خدا داناست به آنکه در پناه یکدیگر پنهانی خارج می‌شوند».


این کلمه فقط یک بار در قرآن آمده است.


۱. قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۶، ص۲۱۵.    
۲. راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۷۵۰.    
۳. طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۳، ص۱۸۷.    
۴. شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ج۵، ص۱۰۷.    
۵. نور/سوره۲۴، آیه۶۳.    
۶. طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۱۶۷.    
۷. طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱۵، ص۲۳۰-۲۳۱.    
۸. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۲۴۹.    
۹. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۷، ص۱۷۷.    



قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، برگرفته از مقاله "لوذ"، ج۶، ص۲۱۵.    






جعبه ابزار