هجرت و فتح (فقه سیاسی)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
هجرت و فتح هجرت در
فقه اسلامی با وضعیت جغرافیایی و حقوقی
سرزمینها پیوند دارد و معمولاً در ارتباط با خروج از دارالحرب به
دارالاسلام مطرح میشود.
بر اساس منابع روایی، از جمله
حدیث «لا هجرة بعد الفتح» ، با تحقق
امنیت و
حاکمیت اسلامی در یک سرزمین، وجوب هجرت از آن منتفی میگردد.
از اینرو تبدیل دارالحرب به دارالاسلام یکی از عوامل سقوط حکم هجرت به شمار میرود.
این بحث در
فقه سیاسی اسلام برای تبیین وضعیت مسلمانان در سرزمینهای غیراسلامی نیز مورد توجه قرار گرفته است.
موضوع هجرت از نظر جغرافيایى دارالاسلام است، بنابراين هرگاه سرزمين و كشورى به دارالاسلام تبديل شد و يا حكم دارالاسلام را از نظر امنيت و قانون
اسلام پيدا نمود، هجرت منتفى خواهد بود.
چنانكه در حديث نبوى آمده است.
«لا هجرة بعد الفتح» (بعد از فتح مكه ديگر هجرت به مدينه لازم نيست.)
بنابراين، يكى از موجبات نفى وجوب هجرت، تبديل دارالحرب به دارالاسلام مىباشد.
از باب مقدمه مىتواند براى مسلمانانى كه به طور مختلط در كشورهاى
لائیک زندگى مىكنند، مسئوليت ايجاد نمايد.
•
عمید زنجانی، عباسعلی، فقه سیاسی، ج۳، ص۳۲۳.
